Jestem dwa tygodnie po wykonanym zabiegu korekcji uszu. Pierwszy raz, gdy w mojej głowie pojawił się pomysł na zabieg byłam w zasadzie jeszcze w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Niestety w moim otoczeniu również w pewnych momentach było mi to wytykane co zawsze powodowało u mnie straszliwy ból bo w zasadzie nie miałam na to żadnego wpływu. Ten problem w pewnym momencie stał się tak uciążliwy, że w zasadzie z osoby która kochała spięte włosy niemożliwym było spotkanie mnie gdzieś w innym wydaniu niż rozpuszczonych włosach. Rozpuszczone włosy w zasadzie towarzyszyły mi do teraźniejszości. Każda inna fryzura powodowała u mnie mocny dyskomfort i właśnie w tym momencie zaczęłam ponownie myśleć o tym konkretnym zabiegu. Jest tyle pięknych fryzur które chętnie bym nosiła, ale w tym wypadku dyskomfort był na tyle mocny, że miałam związane ręce. Niemalże od razu po nawrocie tego pomysłu z dzieciństwa umówiłam się na konsultacje i w zasadzie już lekko ponad miesiąc od konsultacji zaplanowaliśmy datę mojego zabiegu. Cieszę się, że w końcu się zdecydowałam. Co prawda uszy nie są jeszcze idealnie wygojone, ale to w zupełności normalne po takim czasie. Jedyne czego żałuje to tak późnego zdecydowania się na zabieg, więc jeśli państwo również borykają się z taką decyzją to uważam, że zdecydowanie warto to zrobić dla własnego komfortu i samooceny.