Stymulatory tkankowe

Stymulatory tkankowe możemy podzielić ze względu na skład preparatu. Jest to zróżnicowana grupa produktów i wyróżnić możemy preparaty na bazie:

• kwasu L-polimlekowego: to składnik naturalnie występujący w organizmie. Wstrzykiwany jest do głębszych warstw skóry. Efekt wypełnienia tkanek zostaje zredukowany do 72 godzin po zabiegu, jednak rolą preparatu jest pobudzenie tkanek do produkcji kolagenu i elastyny, dzięki czemu objętość tkanek zostaje przywrócona w sposób naturalny. 
• polikaprolaktonu: to polimer medyczny stosowany od ponad 20 lat, w tym m.in. do produkcji implantów i szwów. Produkt jest całkowicie wchłaniany przez organizm. Jego zadaniem jest pobudzenie procesów produkcji włókien kolagenowo-elastynowych.
• hydroksyapatyt wapnia: jego bazą jest wapń. Występuje naturalnie w ludzkich kościach i zębach, a także od lat jest stosowany w różnych dziedzinach medycyny. 
• kwasu hialuronowego: występuje naturalnie w ludzkim organizmie. Stymulatory tkankowe na bazie kwasu hialuronowego różnią się od wypełniaczy opartych na tym składniku właściwościami.
• kolagenu: zadaniem tego rodzaju preparatów jest uzupełnienie braków kolagenu w tkankach oraz pobudzenie produkcji nowych włókien kolagenowych. 
• polinukleotydów: to małe fragmenty kwasów nukleinowych DNA i RNA. Efektem zabiegu jest biostymulacja i odnowa skóry. Preparaty tego rodzaju zwykle aplikowane są techniką mezoterapii. 

Jak objaśnia dr Iwona Anna Gołębiowska, stymulatory tkankowe będą dobrym rozwiązaniem dla pacjentów, którzy potrzebują skutecznej rewitalizacji skóry lub zauważyli u siebie utratę elastyczności, objawy starzenia, zmarszczki, przebarwienia i suchość skóry. Zabieg można wykonać niezależnie od wieku i rodzaju skóry. 

Specjalistka precyzuje, że to zabieg odpowiedni dla osób, które z różnych przyczyn nie mogą poddać się zabiegowi chirurgicznemu lub obawiają się go, albo chcą uniknąć długiej rekonwalescencji, ponieważ procedury z wykorzystaniem stymulatorów tkankowych są bezpieczne i praktycznie nie niosą ze sobą ryzyka powikłań. Wykorzystywane substancje są biokompatybilne, dlatego przed zabiegiem nie ma konieczności wykonywania prób uczuleniowych. Po zabiegu natomiast mogą się pojawić jedynie drobne siniaczki lub niewielki obrzęk. To także rozwiązanie odpowiednie dla pacjentów, którym zależy na naturalnych efektach, ponieważ stymulatory tkankowe nie zmieniają rysów twarzy pod względem wolumetrycznym.

Dzięki obecności wysokocząsteczkowego kwasu hialuronowego i liofilizowanych aminokwasów, jak również peptydów i antyoksydantów, efekty są wielowymiarowe. Produkty te mają za zadanie stymulować fibroblasty (komórki w skórze) do wzmożonej produkcji kolagenu (białko odpowiedzialne za jędrność i sprężystość), co wizualnie daje nam efekt:

• ujędrnienia i zagęszczenia skóry;
• podkreślenia owalu twarzy;
• redukcji drugiego podbródka, chomików i pelikanów;
• działania antygrawitacyjnego;
• redukcji zmarszczek;
• nawilżenia, rozjaśnienia i odżywienia skóry;

Biostymulatory mogę być stosowane nie tylko na twarzy (mogą być stosowane do modelowania ust, skroni, nosa, konturów twarzy, policzków i rewitalizacji skóry pod oczami), ale też w obrębie szyi i dłoni.

Pierwsza wizyta jest niezwykle ważnym etapem na drodze do wykonania zabiegu nie tylko w przypadku operacji plastycznych, ale także małoinwazyjnych procedur medycyny estetycznej. Najważniejszym jej elementem jest wywiad z pacjentem, ponieważ pozwala poznać jego oczekiwania i potrzeby, aktualny stan zdrowia i wykluczyć przeciwwskazania. Na podstawie tych informacji lekarz jest w stanie zaplanować skuteczny plan leczenia dla każdego pacjenta. O wyborze preparatu decyduje specjalista.

Na pierwszej konsultacji można zadać lekarzowi pytania dotyczące zabiegu. Warto jest zwrócić uwagę na relację pacjent-lekarz. Na tym etapie specjalista wyjaśni, jak przygotować się do procedury – w tym przypadku od pacjenta nie wymaga się większych przygotowań. Pacjent zostanie także poinformowany o cenie zabiegu, przebiegu procedury oraz możliwych efektach i powikłaniach.

Procedury z wykorzystaniem stymulatorów kolagenu należą do grupy małoinwazyjnych zabiegów medycyny estetycznej, co oznacza, że wykonywane są w trybie ambulatoryjnym (pacjent od razu po zabiegu może wrócić do domu), nie wymagają zastosowania znieczulenia ogólnego ani nie wiążą się z długą rekonwalescencją. Mała inwazyjność to duża zaleta procedur z zastosowaniem biostymulatorów, szczególnie w porównaniu z tradycyjnym chirurgicznym liftingiem twarzy.

Jak objaśnia specjalistka medycyny estetycznej, dr Ewa Rybicka pierwszym krokiem jest zastosowanie znieczulenia miejscowego (zazwyczaj stosuje się krem znieczulający), dzięki czemu pacjent nie odczuwa dyskomfortu podczas procedury. Preparat podaje się metodą iniekcji; specjalista korzysta z cienkiej igły i kaniuli i podaje preparat na odpowiednią głębokość skóry. W zależności od rodzaju preparatu wykonuje się wkłucia punktowe lub mikroiniekcje liniowe z wycofywaniem. Dr Ewa Rybicka wyjaśnia, że w zależności od produktu i miejsca aplikacji wykonuje się masaż, aby prawidłowo rozprowadzić produkt. Zabieg trwa około 30-40 minut. 

Po zabiegu pacjent może powrócić do codziennych czynności. Nie zaleca się nakładania makijażu bezpośrednio po wykonaniu procedury. Przez kilka tygodni lepiej także unikać słońca. Po wykonaniu procedury mogą wystąpić niewielkie zasinienia w miejscu wkłuć, zaczerwienienie i lekki obrzęk skóry, jednak wszystkie objawy powinny ustąpić w ciągu kilku dni, jak informuje zespół SCM Estetic.

Mimo że preparaty klasyfikowane jako stymulatory tkankowe zostały uznane w badaniach klinicznych za bezpieczne, żaden zabieg nie jest całkowicie pozbawiony ryzyka powikłań. W przypadku biostymulatorów wystąpić mogą krótkotrwałe skutki uboczne, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, zasinienia czy też ból, nadwrażliwość i świąd w miejscu wkłuć. Powikłania długoterminowe są zwykle skutkiem nieprawidłowego podania preparatu lub alergii na któryś ze składników produktu. Wśród możliwych komplikacji wymienić można następujące objawy:

• reakcja alergiczna;
• grudki i nierówności na powierzchni skóry;
• hiperkorekcja;
• uszkodzenia naczyń i nerwów;
• brak efektu.

Większość wymienionych wyżej komplikacji ma związek z nieprawidłową techniką iniekcji produktu, dlatego też wybór doświadczonego specjalisty pozwala znacznie zminimalizować ryzyko ich wystąpienia.