Klejenie żylaków

Usuwanie żylaków tą metodą nie wymaga znieczulenia tumescencyjnego. Podczas zabiegu nie dochodzi do nagrzewania tkanek okalających zamykany żylak, tak jak ma to miejsce w innych wewnątrzżylnych procedurach (laseroterapia, ablacja radiowa czy zamykanie żylaków parą wodną). Metoda nie wymaga ponadto nacinania skóry, bo dostęp do leczonych żył uzyskuje się poprzez niewielkie nakłucia. Zabieg trwa średnio 15-45 minut w przypadku jednej kończyny, ale można przeprowadzić go na obu nogach i wówczas procedura trwa odpowiednio dłużej.

Przebieg zabiegu wygląda następująco:

Krok 1

Przygotowanie skóry do zabiegu, które obejmuje jej odkażenie oraz zastosowanie punktowego środka znieczulającego w miejscach, gdzie poprzez nakłucie będzie wprowadzany cewnik, za którego pośrednictwem chirurg dostanie się do miejsca aplikacji kleju w chorej żyle.

Krok 2

Wprowadzanie kleju do zamykanych żylaków. Procedura ta następuje pod stałą kontrolą USG, co zapewnia większą precyzję, a zatem wyższą skuteczność i maksymalny poziom bezpieczeństwa zabiegu. Do dozowania kleju tkankowego wykorzystuje się specjalnie skalibrowany pistolet, który pozwala regulować dawkę i prędkość podawanego kleju. Klej tkankowy powoduje zasklepienie światła żyły, następnie jej zwłóknienie i wyłączenie z układu, podczas gdy przepływ krwi kierowany jest do zdrowych naczyń.

Jak wyjaśniają eksperci z Kliniki Chirurgii Plastycznej Dra Szczyta, po zabiegu nie jest wymagana kompresoterapia, ani hospitalizacja. Pacjent może powrócić od razu do swoich normalnych obowiązków. Nie jest nawet wymagane zwolnienie lekarskie. Specjaliści z Centrum Medycznego Plus Med informują, że pacjent jest po zabiegu w pełni sił i może nawet następnego dnia pójść na plażę czy wsiąść w samolot. Jakakolwiek bolesność czy dyskomfort po zabiegu ograniczone są do minimum. Klejenie żylaków spośród innych metod wyróżnia się najmniejszym ryzykiem powikłań, które najczęściej, jeśli już wystąpią, przyjmują formę kilkudniowego rumienia. Niekiedy po zabiegu pacjent odczuwać może delikatne dolegliwości bólowe lub może pojawić się niewielki obrzęk, ale wówczas wystarczą standardowe środki przeciwbólowe i zimne okłady, by zaradzić tym przejściowym problemom.

Klejenie żylaków jest skuteczną, szybką i małoinwazyjną metodą usuwania zmienionych chorobowo żył. Ta technika może być stosowana do zamykania:

• pni żylnych;
• żylaków podskórnych;
• niewydolnych żył dodatkowych;
• żylaków atypowych;
• niewydolnych żył łączących (perforatorów);
• malformacji żylnych;
• niektórych angiodysplazji naczyniowych.

Zespół Ars Estetica zaleca zabieg przede wszystkim osobom aktywnym, dla których leczenie związane z dłuższą rekonwalescencją byłoby znacznym utrudnieniem. Jest to także metoda leczenia polecana osobom, które podejmują leczenie w okresie letnim, chociażby dlatego, że nie wymaga noszenia niekomfortowej wówczas odzieży uciskowej.

Zdaniem dra Marcina Wilczyńskiego technika ta jest szczególnie wskazana w przypadku osób otyłych oraz tych, których nogi są obrzęknięte. Inne metody zamykania żylaków, wymagające kompresji, w tym wypadku nie mogą być zastosowane, bo ucisk na żyły głębiej położone nie byłby wystarczający. Zabieg klejenia żylaków to także najlepsza metoda dla osób czasowo lub trwale unieruchomionych, np. po zabiegach ortopedycznych, ponieważ zabieg nie wiąże się z ryzykiem zakrzepicy, a więc ruch wskazany po innych formach leczenia nie jest koniecznością.

W niektórych przypadkach klejenie żył nie może być zastosowane. Ma to miejsce na przykład w sytuacji, gdy żyły są tak bardzo skręcone, że dotarcie do nich cewnikiem w bezpieczny sposób byłoby niemożliwe. W tych okolicznościach stosuje się inne metody zamykania żylaków. Jak informują specjaliści z Centrum Medycznego Vita Medica, istnieją również inne przeszkody, które wykluczają wykonanie zabiegu metodą klejenia.

Przeciwwskazaniami do zabiegu są:

• powierzchniowe i głębokie zakrzepice żył;
• miażdżyca zarostowa tętnic kończyn dolnych;
• obrzęk chłonny lub zrosty w leczonej żyle;
• ciężkie choroby układowe;
• alergia na środki znieczulenia miejscowego;
• ciąża;
• astma oskrzelowa i inne choroby alergiczne;
• miejscowa lub uogólniona infekcja.