Łysienie

Łysienie to proces stopniowej utraty i osłabiania włosów, aż do momentu powstania obszarów skóry głowy bez włosów lub całkowitej utraty włosów, którego przyczyny mogą być różne (np. hormonalne, immunologiczne, genetyczne). Istnieje kilka typów łysienia, w tym m.in. plackowate, androgenowe i telogenowe. 

Wypadanie włosów dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn, niezależnie od wieku i struktury włosów. Wypadanie ok. 100 włosów dziennie jest zjawiskiem normalnym, bowiem cykl życia włosa trwa od 2-5 lat. Po upływie tego okresu włos przechodzi w fazę spoczynku, następnie w naturalny sposób wypada i zostaje zastąpiony nowym. Dopóki trwa zdrowy wzrost włosów, ich gęstość pozostaje stabilna. 

Kiedy jednak zmagamy się z nadmiernym wypadaniem włosów czy nawet łysieniem, należy zgłosić się na konsultację do lekarza dermatologa zajmującego się trychologią. Powiększające się zakola i łysina na czubku głowy mogą powodwować kompleksy. Przyczyny wypadania włosów nie zawsze są oczywiste. Wśród nich dr Grzegorz Turowski jako najczęstsze wymienia predyspozycje genetyczne, stres, różnego rodzaju choroby, np. niedoczynność tarczycy, niewłaściwa dieta, choroby skórne, takie jak grzybica, stosowanie niektórych leków, anemia czy zmiany hormonalne. Aby zastosować właściwe leczenie, należy postawić prawidłową diagnozę, co pozwoli zahamować dalszą utratę włosów.

• Ocena dobowego wypadania włosów;
• Test mycia – ilość włosów, które wypadły po umyciu – uważany jest za przestarzały;
• Test pociągania, tzw. pull test - pociągnięcie pęku włosów w 3 różnych miejscach. Pociąga się delikatnie pęki ok 40 - 60 włosów. Jeśli w ręku pozostanie w sumie ponad 10 włosów, uważa się, że test jest dodatni. Trudno go wykonać u osób z krótkimi włosami;
• Ważenie włosów;
• Trichogram – badanie polega na mikroskopowej badaniu cebulki odpowiednio wyrwanego włosa. Do właściwej diagnostyki potrzeba jest wyrwać ok. 100 włosów;
• Fototrichogram – opiera się na obserwacji, że włosy anagenowe rosną, natomiast włosy telogenowe są niezmienione, gdy porównuje się kolejne makrofotografie tej samej okolicy skóry owłosionej głowy;
• Trichoskan – cyfrowy odpowiednik fototrichogramu;
• Badanie mikroskopowe – pod mikroskopem świetlnym ocenia się kolor, strukturę włosa, jego łamliwość;
• Trichoskopia – opiera się na metodzie wideodermatoskopii. Mikroskop cyfrowy powiększający nawet 1000 razy, który pozwala na określenie typu skóry głowy, rozpozanie jej stanów patologicznych i diagnostykę typu łysienia. Ocenia się stan łodygi włosów, lejków mieszków włosowych i skóry otaczającącej mieszków włosowych. Trichoskopem można badać również rzęsy i brwi;
• Badanie histopatologiczne wycinków skóry głowy – stosowane najczęściej przy łysieniu plackowatym;
• Refleksyjna mikroskopia konfokalna in vivo – technika nieinwazyjnego obrazowania naskórka i skóry, umożliwiające ocenę szczegółów z dokładnością bliską histologicznej.

Ostatnie lata przynoszą ogromny postęp w diagnostyce łysienia i dynamiczny rozwój nowych technik badawczych. Rozwój metod terapeutycznych jest jednak znacznie mniej dynamiczny.

• Po jakim czasie można zaobserwować efekty mezoterapii skóry głowy? W przypadku tej techniki leczenia na rezultaty należy poczekać od kilku tygodniu do kilku miesięcy. Każdy pacjent reaguje indywidualnie.
• Czy mogę wykonać zabieg na wypadanie włosów, jeśli karmię piersią? Przed udaniem się na zabieg, należy odczekać przynajmniej 6 miesięcy od zakończenia laktacji.
• Czy menopauza może wpływać na wypadanie włosów? W trakcie menopauzy zachodzą poważne zmiany hormonalne, dlatego też może ona wpływać na nadmierną utratę włosów, jednak nie zawsze jest ona przyczyną. Należy przeprowadzić pełną diagnostykę.
• Czy łysienie może występować u dzieci? Tak, wypadanie włosów występuje w przypadku wielu chorób, które mogą rozwinąć się także u dzieci.
• Czy NFZ pokrywa koszty przeszczepu włosów? Nie, aktualnie za taki zabieg pacjent musi zapłacić z własnej kieszeni.
• Czy można przeszczepić brwi? W tym przypadku pacjent ma dwie opcje: przeszczep brwi lub makijaż permanentny (mikropigmentacja).