Spis treści

  • Wstęp
  • Czym jest nadpotliwość?
  • Jak rozpoznać nadpotliwość?
  • Wybór specjalisty
  • Czego spodziewać się na pierwszej wizycie?
  • Na czym polega leczenie nadpotliwości?
  • Domowe sposoby na nadpotliwość
  • Czynniki wpływające na nadpotliwość
  • Efekty
  • Często zadawane pytania
  • Bibliografia:

Wstęp

Nadpotliwość (hiperhydroza) to krępująca, utrudniająca codziennie funckjonowanie dolegliwość, która jest uciążliwa szczególnie latem. Nierzadko wiąże się z nieprzyjemnym zapachem ciała. Ponadto, nieleczona może prowadzić do takich schorzeń jak łuszczyca czy grzybica, a także do powstawania przebarwień i podrażnień.


Na szczęście współczesna medycyna zna skuteczne rozwiązania tego problemu, które pozwalają polepszyć jakość życia osób dotkniętych tą dolegliwością.

Leczenie nadpotliwości toksyną botulinową

Nadpotliwość można leczyć toksyną botulinową

Czym jest nadpotliwość?

Nadpotliwość czy też hiperhydroza to przypadłość polegająca na wydzielaniu nadmiernej ilości potu. Zazwyczaj dotyczy jednego lub kilku obszarów naszego ciała. Ze względu na chroniczny charakter dolegliwości pociąga ona za sobą skutki natury fizycznej, ale też psychicznej – może wpływać negatywnie na życie towarzyskie i zawodowe.

Mimo że skutki nadpotliwości są widoczne na poziomie skóry, to powodem schorzenia jest nieprawidłowe funkcjonowanieu układu nerwowego, a konkretnie jego części współczulnej. Do nadmiernej pracy gruczołów dochodzi wtedy, kiedy mózg wysyła zbyt wiele sygnałów o wydzielaniu potu w celu obniżenia temperatury ciała.

Każdy przypadek jest inny – przyczyną nadmiernej potliwości może być np. ciąża, stan chorobowy, otyłość, przyjmowanie niektórych leków lub spożywanie alkoholu. Jednak, jak informuje dr n. med. Diana Kupczyńska z centrum Ars Estetica, że w przypadku hiperhydrozy uwarunkowania genetyczne odgrywają dużą rolę. Niezależnie od etiologii, osoby dotknięte tą dolegliwością muszą zmagać się z podobnymi problemami. U osób z hiperhydrozą zaobserwowano obniżoną samoocenę. Jako że choroba bardzo utrudnia – a w niektórych przypadkach wręcz uniemożliwia – kontakt fizyczny z innymi osobami, takie osoby mogą mieć trudności z nawiązywaniem i utrzymywaniem znajomości. Natomiast jeśli chodzi o konsekwencje zdrowotne, nadmierna produkcja potu prowadzi do odwodnienia, a co za tym idzie osłabienia organizmu.

Istnieją 3 klasyfikacje hiperhydrozy, które uwzględniają kolejno: obszar ciała, przyczynę (etiologię) zaburzenia i jego nasilenie. Pierwsza klasyfikacja, jest najprostsza – wyróżniamy nadpotliwość ogniskową (najczęściej można spotkać się z nadpotliwością pach, a w dalszej kolejności stóp, dłoni i twarzy) i uogólnioną (występuje znacznie rzadziej). Poniżej, opierając się na wiedzy specjalistów z Ars Estetica, przedstawiamy pozostałe dwie klasyfikacje.

uwzględnieniem przyczyny:

  • Nadpotliwość pierwotna: przyczyny jej występowania nie zostały w pełni ustalone, jednak często jest dziedziczna; zazwyczaj uaktywnia się w okresie dojrzewania.
  • Nadpotliwość wtórna: za jej pojawienie się może odpowiadać wiele różnych czynników. Często ma związek ze zmianami lub zaburzeniami hormonalnymi, dlatego może pojawić się jako następstwo między innymi cukrzycy, nadczynności tarczycy, zespołu rakowiaka i nadczynności przysadki mózgowej, ale też w okresie ciąży i menopauzy. Udowodniono, że nadpotliwość występuje także w chorobach takich jak niewydolność serca i nowotwory (chłoniaki). Wśród ważnych przyczyn wyróżniamy także farmakoterapię.

Z uwzględnieniem stopnia nasilenia objawów:

  • Nadpotliwość lekka/umiarkowana: stopień zaburzenia zwykle określa się przy pomocy skali Hyperhidrosis Disease Severity Scale (HDSS). Kwestionariusz ten pozwala ustalić, na ile zaburzenia potliwości utrudniają pacjentowi życie codzienne. Nadpotliwość lekko i umiarkowana oznacza, że pocenie się praktycznie nie ma wpływu, lub jest on znikomy, na funkcjonowanie danej jednostki w społeczeństwie.
  • Nadpotliwość ciężka: objawy są na tyle nasilone, że często lub stale zaburzają codzienną aktywność jednostki. Pacjenci z ciężką nadpotliwością mogą nawet doświadczyć omdleń i innych poważnych komplikacji, dlatego też muszą być pod opieką lekarza.
Nadpotliwość pach

Nadpotliwość to wstydliwy problem

Jak rozpoznać nadpotliwość?

Niekiedy może być trudno stwierdzić, czy mamy do czynienia z nadmierną potliwością czy też może nasz objawy nie są na tyle nasilone. Lekarze od lat starają się dowiedzieć więcej o tym zaburzeniu, jednak na razie badania nie przyniosły wyczerpujących odpowiedzi. Według lekarza medycyny estetycznej Przemysława Stycznia, przyczyna pojawienia się nadpotliwości jest często nieznana, chociaż w 25-30% przypadków ma podłoże genetyczne. Nie udało się również ustalić, w jakim dokładnie momencie choroba zaczyna się rozwijać. Mimo to dzisiejszy stan wiedzy pozwala na złagodzenie objawów hiperhydrozy na tyle, aby cierpiące na nią osoby mogły wieść normalny tryb życia.

Można powiedzieć, że pacjent z nadpotliwością cierpi na nią praktycznie od urodzenia – udowodniono, że pewne partie jego układu nerwowego funkcjonują nieprawidłowo od najmłodszych lat. Objawy na początku są jednak niewidoczne lub na tyle lekkie, że rodzice nie przywiązują do nich wagi. Nawet lekarz nie byłby w stanie rozpoznać ich bez przeprowadzenia szczegółowych badań.

Zazwyczaj początek choroby obserwuje się w okresie dojrzewania, kiedy organizm doświadcza zmian hormonalnych. Należy jednak pamiętać, że każdy przypadek jest inny i niekiedy objawy nadpotliwości zaczynają nasilać się już w dzieciństwie, na długo przed wejściem w okres dojrzewania. Objawy hiperhydrozy nie ustępują samoistnie, dlatego tak ważne jest ich wczesne wykrycie i zastosowanie odpowiednich środków.

Dr Przemysław Styczeń przytacza dane, według których na nadpotliwość cierpi 0,6-2,8% naszej populacji, z czego mniej więcej połowa przypadków to nadpotliwość pach. Naukowcy pozostają niezgodni co do tego, czy hiperhydroza występuje częściej u mężczyzn czy u kobiet.

Wybór specjalisty

Leczeniem nadpotliwości zajmują się dermatolodzy, chociaż lekarze medycyny estetycznej także mogą pomóc w walce z tym problemem.

Postaraj się wybrać lekarza specjalizującego się w leczeniu nadpotliwości i doświadczonego w tej dziedzinie, aby upewnić się, że wybierze najlepszą dla Ciebie metodę leczenie i poinformuje dokładnie o możliwych efektach ubocznych.

Konsultacja ze specjalistą

Specjalista poinformuje Cię o dostępnych metodach

Czego spodziewać się na pierwszej wizycie?

Podczas pierwszej konsultacji pacjent powinien opowiedzieć lekarzowi o swoich objawach oraz o tym, w jaki sposób wpływają one na jego życie codzienne. To pozwoli specjaliście na ustalenie rodzaju nadpotliwości oraz stopnia nasilenia zaburzeń, od czego zależeć będzie wybór metody leczenia.

Najważniejsze będzie więc ustalenie typu hiperhydrozy, choć lekarz będzie zadawał również pytania odnośnie stylu życia i codziennych nawyków pacjenta, jako że mogą one nasilać objawy. Specjalista będzie próbował ustalić, czy nadmierne pocenie się jest chroniczne, czy też może pojawia się w stresujących sytuacjach, po spożyciu pewnych produktów albo w pewnych porach dnia. Dla przykładu, niektórzy pacjenci zmagają się z nocną nadpotliwością.

O tym, jak wygląda leczenie nadpotliwości opowiada lek. med. Olga Warszawik-Hendzel z Kliniki ELITE

Na czym polega leczenie nadpotliwości?

Dzięki rozwojowi współczesnej medycyny istnieje wiele rozwiązań, pozwalających kontrolować ilość wydzielanego potu pacjentom dotkniętym hiperhydrozą. Wiele środków używanych w walce z tą dolegliwością jest na receptę.

Specjaliści z Bieńkowscy Clinic zapewniają, że skutecznym rozwiązaniem dla osób cierpiących na nadpotliwość pach i dłoni, ale także stóp, jest zabieg wstrzykiwania toksyny botulinowej (botoksu) typu A. To obecnie najczęściej stosowana i bezpieczna metoda walki z hiperhydrozą. Efekty zaczynają być widoczne po kilku dniach od zabiegu i utrzymują się około 6 miesięcy.

Istnieją również inne metody walki z objawami nadpotliwości:

  • Preparaty do stosowania miejscowego: dr n. med. Agnieszka Burkacka wymienia substancje wykorzystywane do miejscowego leczenia nadpotliwości pach – siarczan glinu, sole glinowo-cyrkonowe i roztwór chlorku glinu (ostatni dostępny bez recepty).
  • Jontoforeza wodna: jak objaśnia dr Katarzyna Żórawicz z kliniki Ambroziak, zabieg polega na zanurzeniu dłoni lub stóp w wodzie, w której zanurzone są specjalne elektrody emitujące prąd o niskiej mocy, co prowadzi do czasowego zablokowania nerwów stymulujących gruczoły potowe. Wadą zabiegu może być fakt, że należy go często powtarzać, aby osiągnąć odpowiednie rezultaty.
  • Radiofrekwencja: to nowa, bezpieczna, mało inwazyjna i zapewniająca trwałe efekty technika leczenia nadpotliwości. Polega na wprowadzeniu pod skórę mikrokaniul emitujących fale radiowe. W wyniku podgrzania tkanek dochodzi do zablokowania gruczołów potowych na stałe.
  • Mikrofale: to jedna z najnowocześniejszych technik leczenia hipherhydrozy, pozwalająca na osiągnięcie trwałych rezultatów. Eksperci z Kliniki dr Szczyt objaśniają, że zabieg trwa około 60 minut i polega na emisji płytko wnikających mikrofal i precyzyjnie ukierunkowanych na gruczoły ekrynowe mikrofal. Po zabiegu może wystąpić niewielki obrzęk, umiarkowany ból lub zmiany czucia, objawy te jednak ustępują kilka dni później.
  • Laserowa redukcja gruczołów potowych: wykorzystuje moc wiązki lasera w celu trwałego uszkodzenia gruczołów potowych. Specjaliści z Centrum Laseroterapii i Modelowania Sylwetki Elite objaśniają, że zabieg jest bezbolesny, a zniszczenie gruczołów nieodwracalne. Zabieg jest bezpieczny i skuteczny, pod warunkiem że wykonuje go doświadczony specjalista.
  • Leki doustne: nadmierną potliwość można leczyć przy pomocy leków przeciwcholinergicznych, takich jak glikopirolan czy oksybutynina, jednak obecnie stosuje się je rzadko z uwagi na duże ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (między innymi: zwolnienie pracy serca, retencja moczu, bóle głowy, nudności).
  • Sympatektomia: zabieg polega na przecięciu zwojów nerwowych współczulnych. Dr Diana Kupczyńska podkreśla, że zabieg zaleca się rzadko, przede wszystkim kiedy inne metody leczenia zawiodły, z uwagi na duże ryzyko powikłań.
Antyperspiranty

Wybieraj antyperspiranty bezzapachowe

Domowe sposoby na nadpotliwość

Jeśli cierpisz na niezbyt nasiloną hiperhydrozę lub próbujesz przedłużyć efekty wymienionych wyżej zabiegów, możesz uciec się do domowych sposobów zwalczania nadmiernego pocenia się. Oto kilka rad, jak walczyć z nadpotliwością bez odwiedzania gabinetów medycyny estetycznej:

  • pij chłodną wodę: picie zimnej wody pomoże obniżyć temperaturę ciała, zmniejszając w ten sposób produkcję potu
  • wybierz odpowiedni antyperspirant: w przypadku nadpotliwości niezwykle ważny jest dobór dezodorantu. Po pierwsze, wybieraj produkty bezzapachowe, aby ich zapach nie mieszał się z potem. Po drugie, nie daj się zwieść niskiej cenie – wybieraj antyperspiranty lepszej jakości, które skutecznie zahamują wydzielanie potu na więcej niż kilka godzin. Wybór produktu możesz skonsultować ze specjalistą.
  • możesz używać dezodorantu: bierz pod uwagę, że dezodoranty nie ogranicza wydzielania potu, a jedynie eliminuje zapach. Warto wypróbować więcej niż jeden produkt, aby przekonać się, który jest dla Ciebie najodpowiedniejszy.
Nadpotliwość pach

Wysokie temperatury, stres i otyłość to czynniki, które zwiększają stopień pocenia się

Czynniki wpływające na nadpotliwość

Mimo że za pojawienie się nadpotliwości najczęściej odpowiedzialny jest układ nerwowy lub endokrynny, czasami przyczyna jej wystąpienia lub nasilenia objawów jest inna. Eksperci z Instytutu Medycyny Estetycznej MEDESTETIS wśród możliwych przyczyn wymieniają między innymi: neuropatie, niektóre nowotwory (np. ziarnica złośliwa, guz nadnerczy), AIDS, gruźlicę, zatrucia (np. pestycydami), udar mózgu, choroby serca i chorobę Parkinsona.

Nadmierne wydzielanie potu mogą powodować także inne, na pozór banalne lub niegroźne czynniki:

  • wysokie temperatury: upały i wysokie temperatury nawet u osób nie dotkniętych hiperhydrozą będą powodować zwiększone wydzielanie potu. Dlatego też, jeśli cierpisz na nadmierne pocenie, powinieneś ich unikać – znacznie nasilają one objawy.
  • nadwaga: hiperhydroza często występuje jako następstwo otyłości. U pacjenta z nadwagą i objawami nadpotliwości mogą wystąpić cukrzyca, nowotwory i problemy kardiologiczne.
  • zła dieta: to najczęstsza przyczyna nasilenia się objawów hiperhydrozy. Pacjenci zazwyczaj nie zdają sobie sprawy, że substancje takie jak alkohol i kofeina są ich największymi wrogami w walce z tą dolegliwością. Także palenie tytoniu zwiększa wydzielanie potu.
  • stres: zaburzenia wydzielania potu mają swoją genezę w mózgu, dlatego też aby złagodzić objawy należy unikać stresu. Osoby z hiperhydrozą często cierpią na obniżony nastrój lub nawet depresję, powodowane nieśmiałością, wstydem i stresem, który wynika z obawy o reakcję innych osób.
Botoks na nadpotliwość

Jedną z najskuteczniejszych metod leczenia nadpotliwości jest wstrzykiwanie botoksu

Efekty

Według dr Katarzyny Mudel, zabieg z użyciem toksyny botulinowej jest skutecznym rozwiązaniem w przypadku nadmiernej potliwości pach i dłoni, a także stóp. Wykonanie zabiegu znacząco poprawia jakość życia pacjentów dotkniętych tą dolegliwością, jako że normalizuje wydzielanie potu. Dużą zaletą tego zabiegu jest fakt, że niemal od razu można wrócić do normalnej aktywności.

Eksperci z krakowskiego centrum Bona Dea zapewniają, że zabieg z użyciem botoksu przynosi bardzo satysfakcjonujące efekty. Zastrzyki z toksyny botulinowej pozwalają zminimalizować pocenie się i związane z nim uczucie dyskomfortu. Dodatkowo, zabieg jest prosty, trwa krótko i wykonuje się go w warunkach ambulatoryjnych. Po zabiegu pacjent może doświadczyć krótkotrwałego uczucia odrętwienia w obszarach wstrzyknięcia toksyny, jest to jednak przejściowe i nie powinno stanowić poważnej niedogodności.

Pacjentom zaleca się zaczekać kilka dni, zanim wrócą do aktywności fizycznej. Nie poleca się rozmasowywania miejsc, w które został wstrzyknięty botoks. Niekiedy po zabiegu mogą pojawić się zaczerwienienia lub zasinienia w obszarze poddanym zabiegowi, które jednak znikają kilka dni później.

Często zadawane pytania

  • Czy nadmierną potliwość można wyleczyć? Obecnie jedną z najskuteczniejszych metod w walce z tą dolegliwością jest botoks (toksyna botulinowa typu A). Efekty zabiegu utrzymują się przez określony okres czasu, w zależności od obszaru poddanego leczeniu.
  • Jak leczy się nadpotliwość dłoni? W przypadku hiperhydrozy dłoni zazwyczaj stosuje się wspomniany już botoks.
  • Istnieje jakiś sposób leczenia nadpotliwości pach? Tak jak w przypadku nadpotliwości innych obszarów ciała, specjalista najpierw spróbuje ustalić jej możliwe przyczyny, aby dobrać odpowiednią metodę leczenia. Skuteczną techniką jest wstrzykiwanie botoksu (toksyny botulinowej typu A). Trwałe efekty zapewni stosowana od niedawna metoda niszczenia gruczołów pachowych przy pomocy urządzenia miraDry, emitującego mikrofale.
  • Czy nadpotliwość może być objawem jakiejś choroby? Niektóre choroby układu nerwowego i endokrynnego mogą prowadzić do wystąpienia tego zaburzenia.
  • Czy przykry zapach potu może być związany z problemami zdrowotnymi? Tak, nietypowa woń potu może być wynikiem np. cukrzycy lub objawem innego stanu chorobowego.

Bibliografia:

"Treści publikowane na portalu Estheticon.pl (strona internetowa i aplikacja) nie mogą w żadnym wypadku zastąpić indywidualnej konsultacji u specjalisty chirurgii plastycznej i medycyny estetycznej lub dziedzin pokrewnych. Jeśli rozważasz poddanie się zabiegowi medycyny estetycznej lub operacji plastycznej lub w razie jakichkolwiek wątpliwości natury medycznej, skontaktuj się z Twoim lekarzem specjalistą. Portal Estheticon nie potwierdza wiarygodności treści, zabiegów oraz innych materiałów i informacji opublikowanych na portalu ani nie poleca żadnych produktów, marek czy pracowników służby zdrowia."