Laserowe leczenie nietrzymania moczu

Nietrzymanie moczu (NTM) to schorzenie polegające na niekontrolowanym wycieku moczu, którego przyczyną są patologie w obrębie układu moczowego oraz różne zaburzenia czynnościowe. Zazwyczaj mówi się o trzech stopniach zaawansowania problemu: łagodnym, umiarkowanym i zaawansowanym. W zależności od przyczyny oraz dolegliwości wyróżniamy następujące typy nietrzymania moczu (Skrzypulec-Plinta, Zborowska, Pytlarz-Szpaczek, Pilarczyk, Madej, Bielecka i Fiedor, 2021):

• wysiłkowe nietrzymanie moczu: wyciek moczu podczas wysiłku fizycznego, kichania, kaszlu, śmiechu, podnoszenia ciężkich przedmiotów itp.;
• naglące nietrzymanie moczu: gubienie moczu występuje w momencie, w którym pacjent odczuwa silne parcie na pęcherz, co ma związek z nadwrażliwością pęcherza;
• nietrzymanie moczu z przepełnienia: utrata kropli moczu spowodowana przepełnieniem pęcherza i niemożność opróżnienia go z powodu niewystarczającej kurczliwości mięśnia wypieracza;
• czynnościowe nietrzymanie moczu: kiedy nietrzymanie moczu występuje mimo braku patologii w obrębie dolnych dróg moczowych;
• mieszane nietrzymanie moczu: kiedy występuje połączenie wyżej wymienionych typów.

Najczęściej występującym typem jest wysiłkowe nietrzymanie moczu. Istnieją liczne przyczyny nietrzymania moczu, w tym zaburzenia w obrębie narządów miednicy i pęcherza, wady rozwojowe, a nawet zaburzenia pracy układu nerwowego, jednak najpowszechniejszą przyczyną nietrzymania moczu u kobiet jest osłabienie mięśni dna miednicy (MDM). Osłabienie tych mięśni występuje głównie u kobiet po przebytych ciążach i porodach naturalnych; może też do niego dojść w wyniku niedoboru estrogenów, dlatego też wysiłkowe nietrzymanie moczu występuje częściej u pacjentek po ciężkich porodach oraz po menopauzie.

Należy pamiętać, że nietrzymanie moczu jest chorobą przewlekłą, a ignorowanie problemu nie prowadzi do jego rozwiązania, a wręcz przeciwnie – ignorowanie dolegliwości sprawi, że będą się one nasilać.

Zabieg laserowego nietrzymania moczu skierowany jest do kobiet – u mężczyzn stosuje się inne metody walki z tym problemem. Zaleca się go pacjentkom cierpiącym na wysiłkowe nietrzymanie moczu, o dobrym stanie zdrowia, u których zachowawcze metody leczenia (takie jak farmakoterapia i ćwiczenia) nie przyniosły zadowalających rezultatów. Wiek pacjentki nie stanowi przeszkody, jednak w większości przypadków zabieg wykonuje się u kobiet z I stopniem zaawansowania wysiłkowego nietrzymania moczu. Należy pamiętać że powyższe metody nie zastąpią operacji slingowych, które należy wykonać przy bardziej zaawansowanych stadiach schorzenia (II i III stopień wysiłkowego nietrzymania moczu).

Zabieg zaleca się głównie pacjentkom, borykającym się z dolegliwościami o mniejszym i umiarkowanym nasileniu. W przypadku zaawansowanych stadiów konieczne może okazać się zastosowanie metody chirurgicznej.

Pacjentka nie musi się specjalnie przygotowywać do zabiegu, jednak powinna dostarczyć aktualne badania moczu oraz wyniki cytologii. Niezbędne jest również badanie ginekologiczne. Przed interwencją należy wyleczyć ewentualne infekcje dróg rodnych, które stanowią przeciwwskazanie do leczenia.

Leczenie nietrzymania moczu laserem to stosunkowo krótka interwencja: trwa ona od 20 do 30 minut w zależności od zastosowanego lasera lub urządzenia HIFU i nie wymaga hospitalizacji. Zabieg rozpoczyna się od przygotowania septycznego okolic intymnych oraz kanału pochwy pacjentki. W wypadku lasera specjalista osusza zdezynfekowane roztworem miejsca oraz wprowadza urządzenie do pochwy, a w wypadku HIFU wypełnia pochwę żelem medycznym. Znieczulenie zazwyczaj nie jest wymagane, ponieważ podczas zabiegu pacjentka odczuwa dyskomfort tylko w wewnętrznych okolicach pochwy i przedsionka pochwy.

Efektem zabiegu jest obkurczenie ścian pochwy i zwiększenie stopnia sprężystości jej ścianek, a także wzmocnienie powięzi, co prowadzi do ustąpienia lub złagodzenia objawów nietrzymania moczu. Końcowe rezultaty leczenia pacjentka może zaobserwować po zakończeniu procesu gojenia i regeneracji tkanek, czyli po 3 miesiącach od zabiegu. Kolejnym rezultatem zabiegu jest odzyskanie pewności siebie i większy poziom zadowolenia z życia.

U młodszych pacjentek efekty utrzymują się przez wiele lat lub do następnej ciąży czy porodu. Z kolei u kobiet po menopauzie, aby podtrzymać efekty, należy stosować odpowiednie leczenie hormonalne.

W przypadku, w którym nie udało się osiągnąć wystarczających efektów leczenia po pierwszym zabiegu, można go powtórzyć po konsultacji z lekarzem lub rozważyć operacyjne założenie taśmy.