Korekta płci

Proces korekty płci składa się z wielu etapów i bierze w nim udział wielu lekarzy i chirurgów różnych specjalizacji. Jeśli chodzi zabiegi chirurgiczne, najważniejsze jest udanie się do wykwalifikowanego i doświadczonego chirurga. Operacje korekty płci są to skomplikowane, bardzo specjalistyczne zabiegi, dlatego niewielu chirurgów jest w stanie je przeprowadzić.

Zalecamy najpierw zweryfikować, czy chirurg ma odpowiednie wykształcenie. Warto także zapoznać się z opiniami online o danym specjaliście. Podczas procesu korekty płci konieczna jest współpraca różnych specjalistów, w tym chirurgii plastycznej i urologa lub ginekologa, a także lekarzy innych specjalności, takich jak psychologia, endokrynologia, neurochirurgia i chirurgia naczyniowa. W przypadku zabiegów chirurgii plastycznej warto skonsultować się z lekarzami, będącymi ekspertami w różnych dziedzinach; na przykład pacjenci przechodzący korektę M/K szukają specjalistów powiększenia piersi, a pacjenci w procesie tranzycji K/M specjalisty od mastektomii itp.

Oto jakie warunki należy spełnić, aby poddać się operacji korekty płci:

• pełnoletniość;
• odbycie konsultacji z psychologiem lub psychiatrą, aby wykluczyć tymczasowe zmiany na tle psychicznym;
• poddanie się terapii hormonalnej po konsultacji z endokrynologiem oraz wykonanie badań wymaganych przed operacją;
• podpisanie świadomej zgody, gdzie wyszczególnione są możliwe powikłania i informacja o nieodwracalności zabiegu.

Poniżej opisujemy podstawowe zabiegi, które można wykonać podczas procesu korekty płci z męskiej na żeńską (M/K). Większość zabiegów jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym i może wymagać kilku dni hospitalizacji.

• Powiększanie piersi

W tym przypadku pacjent może zdecydować się na powiększenie piersi, ponieważ u wielu osób rozmiar piersi po terapii hormonalnej nie jest przez nie uznawany za zadowalający. Zwykle jest to jedna z pierwszych operacji podczas procesu korekty płci M/K. Zabieg można wykonać jeszcze w trakcie leczenia hormonalnego, jednak dopiero po ustabilizowaniu się rozmiaru piersi.

• Waginoplastyka

Aby poddać się waginoplastyce, pacjent powinien przyjmować estrogeny od co najmniej roku. Przed zabiegiem zalecamy również poddanie się zabiegowi laserowego usuwania owłosienia w okolicy narządów płciowych.

Przebieg zabiegu

Zabieg trwa od 4 do 5 godzin. Waginoplastyka polega na prawie całkowitym usunięciu jamistego ciała prącia i użyciu jego zewnętrznej skóry do stworzenia wewnętrznych ścian pochwy. Oznacza to, że wnętrze pochwy zostanie utworzone z zewnętrznej skóry prącia. Jeżeli technika inwersji (odwrócenia skóry) prącia nie jest możliwa, ponieważ penis jest obrzezany albo nie ma wystarczającej ilości skóry, stosuje się technikę płata skóry. Usuwa się również jądra. Górna część żołędzia, która jest bardzo wrażliwa, służy do odbudowania łechtaczki. Napletek pozwala na stworzenie warg sromowych mniejszych. Jeśli chodzi o zewnętrzne części moszny, używa się ich do stworzenia warg sromowych większych. Podczas zabiegu wylot cewki moczowej zostaje skrócony, aby umożliwić oddawanie moczu.

Niektórzy pacjenci decydują się także na operacje twarzy, aby dopełnić procesu tranzycji. Wśród nich wyróżniamy plastykę nosa, korekcję owalu twarzy (którą można wykonać w ramach operacji szczękowo-twarzowej lub dzięki zabiegowi iniekcji wypełniaczu), korekcję objętości kości policzkowych (kwas hialuronowy lub implanty), powiększenie warg, korekcję czoła czy wycięcie jabłka Adama.

Proces korekty płci z żeńskiej na męską wiąże się z wieloma zabiegami. Większość z nich wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i wymagają od jednego do kilku dni hospitalizacji. Przed zabiegiem lekarz zawsze doradzi, aby rzucić palenie co najmniej 1 miesiąc przed zabiegiem i 1 miesiąc po zabiegu oraz nie przyjmować leków typu aspiryna na 2 tygodnie przed zabiegiem. Opiszemy teraz podstawowe zabiegi, które można wykonać podczas korekty płci z żeńskiej na męską.

Ta operacja korekty płci polegająca na przekształceniu hormonalnie powiększonej łechtaczki w rodzaj małego prącia. Wraz z przyjmowaniem męskich hormonów łechtaczka rośnie do średniej wielkości od 4 do 5 cm. Jeśli pozwala na to wielkość łechtaczki, niektórzy pacjenci decydują się na metoidioplastykę zamiast falloplastyki. Jest to prostsza operacja, z którą wiąże się mniejsze ryzyko. Po metoidioplastyce nie jest możliwa penetracja, jednak zachowywana jest zdolność łechtaczki do osiągnięcia orgazmu.

Zabieg ten jest zwykle wykonywany w tym samym czasie co skrotoplastyka (tworzenie moszny), waginektomia (usunięcie całej pochwy lub jej części), histerektomia (usunięcie macicy) i owariektomia (usunięcie jajników), jeśli te zabiegi nie odbyły się wcześniej.

Falloplastyka to jedna z operacji korekty płci, wykonywana w celu uzyskania prącia w tranzycji męskiej.

• Przygotowanie do zabiegu

Zaleca się, aby przed zabiegiem i w okresie rekonwalescencji zaprzestać palenia tytoniu. Przed operacją nie powinno się też przyjmować leków przeciwzapalnych. Pacjent jest przyjmowany do kliniki dzień wcześniej w celu wykonania płukania jelit.

• Zabieg

Jest to skomplikowana procedura, która trwa od 8 do 9 godzin.

Podczas zabiegu z warg sromowych mniejszych tworzy się cewkę moczową. Następnie z warg sromowych większych specjalista utworzy mosznę.

Aby stworzyć prącie, chirurg wykorzystuje płat skóry z przedramienia. Ten fragment skóry przykrywa i daje objętość kanałowi wewnętrznemu służącemu do odprowadzania moczu. Zabieg pozwala uzyskać prącie o długości około 12–13 cm ze zdolnością do penetracji.

• Rekonwalescencja

Operacja tego typu wymaga 2 i pół tygodnia hospitalizacji, pacjent może wrócić do pracy dopiero po około dwóch miesiącach. Należy nosić bandaż uciskowy wokół ramienia, z którego usunięto płat skóry. Na ramieniu powstaje blizna i skóra w tym miejscu będzie cieńsza. Po kilku dniach zostaną usunięte dreny.

W okresie pooperacyjnym radzimy postępować zgodnie z następującymi zaleceniami:

1. chroń operowany obszar przed zimnem;
2. śpij na plecach;
3. utrzymuj doskonałą higienę intymną;
4. noś luźną odzież i luźne majtki;
5. odczekaj kilka tygodni przed wznowieniem aktywności fizycznej – rób to stopniowo;
6. zwróć uwagę na jakąkolwiek znaczącą zmianę w okresie rekonwalescencji: zapachy, płyny... o niepokojących objawach jak najszybciej poinformuj chirurga.

• Efekty

Zwykle pacjenci są bardzo zadowoleni z wyników falloplastyki. Większość z nich może oddawać mocz w pozycji stojącej i osiągnąć orgazm. Penetracja również jest możliwa, ale wymaga założenia protezy, która umożliwia erekcję.

• Ryzyko i komplikacje

Wszystkie zabiegi chirurgiczne wiążą się z potencjalnymi zagrożeniami i powikłaniami, o których warto wiedzieć. W tym przypadku wśród komplikacji można wymienić:

1. tworzenie się skrzepów;
2. infekcje;
3. martwica;
4. krwotoki;
5. trudne gojenie.