Implanty zębowe

Jakość naszego uzębienia zależy od wielu czynników. Uszkodzenie lub brak zęba jest frustrującym czynnikiem psychicznym i jednocześnie dyskryminacją w towarzystwie innych ludzi. Nowoczesnym rozwiązaniem tego problemu jest możliwość zastosowania implantów zębowych.

Zęby dla każdego człowieka stanowią bardzo ważną część jego osobowości. Ich zadbany wygląd daje nam poczucie pewności siebie a zdrowe uzębienie ma duży wpływ na jakość naszego życia. Zdrowe zęby umożliwiają właściwe przeżuwanie, poprawne i zrozumiałe wysławianie się, powalają szeroko się uśmiechać i dają poczucie komfortu. Jednak żeby cieszyć się pięknymi i zdrowymi zębami należy o nie szczególnie dbać. Upływający czas pozostawia na naszych zębach widoczne ślady. Bardzo często dochodzi do utraty zęba lub kilku zębów na raz. Przyczyny wypadania zębów są różne – próchnica, parodontoza czy urazy mechaniczne. Braki w uzębieniu stanowią problem nie tylko estetyczny, ale ograniczają funkcje życiowe człowieka. Jednym z wielu rozwiązań, które rekompensują straty tkanek zębowych są implanty, stosowane w stomatologii już od kilku dziesięcioleci.

Historia implantów

Historia implantów zębowych sięga do odległej historii. Pierwsze wzmianki o poprzednikach dzisiejszych klasycznych implantatów pochodzą z czasów starożytnych. Archeologiczne odkrycie ówczesnych imitacji implantów zębowych, które pochodziły z okresu ponad1350 lat, wiązało się cywilizacją Majów i pochodziło ze szczęki dolnej, wówczas ok. 20-stoletniej kobiety. Były w niej umieszczone części muszli, które prawdopodobnie miały spełniać funkcje brakujących zębów. Na początku lat 20 ubiegłego stulecia odkryciem tym zajęli się badacze z różnych stron świata, którzy stworzyli prototyp dzisiejszych implantatów. Technika wytwarzania implantów rozwijała się bardzo intensywnie, przede wszystkim w ostatnim dziesięcioleciu. Udoskonalenia dotyczyły zarówno materiałów, jak i kształtów oraz sposobu umieszczania implantów w szczęce. W dzisiejszych czasach istnieje szereg różnego rodzaju implantatów, a największą nowością na rynku czeskim są tzw. implanty (szczegółowe informacje dalej w tekście).

Czym są implanty zębowe i na czym polega implantoprotetyka stomatologiczna?

Implanty zębowe to sztuczne elementy zastępujące korzeń brakującego zęba, umieszczone bezpośrednio w kości szczęki - chodzi o analogię między korzeniem naturalnego zęba. Wytworzone z tytanu, ewentualnie z mieszaniny tytanowej, najczęściej w kształcie śrubki lub cylindra. Większa część implanta jest całkowicie schowana w kości szczęki – tzw. umocowanie, tylko jej górna część jest widoczna w dziąśle. Właśnie na tę część wystającą nakładany jest filar - abutment, który stanowi podstawę nośną dla przyszłego uzupełnienia protetycznego imitującego ząb (korona/most).

zubni-implantaty

Implantologia stomatologiczna jest stosunkowa nową dziedziną chirurgii, która zajmuje się odbudową ubytków w uzębieniu za pomocą niekonwencjonalnych, nowoczesnych metod, tzw. Implantatów Zębowych. Chodzi o słabo inwazyjny zabieg, który jest przeprowadzany ambulatoryjnie – pacjent po zabiegu może pójść do domu. Przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym, ewentualnie w analgosedacji, po wcześniejszych ustaleniach z lekarzem wykonującym zabieg. Oparty jest o współpracę specjalistów stomatologów: chirurga stomatologa, (wprowadza implantat do kości),  paradontologa (bada struktury, które utrzymują ząb w jamie ustnej) i protetyka (dba o efekt końcowy odbudowanych zębów).

Jakie są rodzaje współczesnych implantów?

Istnieje wiele różnych rodzajów implantów, ale obecnie w praktyce wykorzystuje się tylko kilka z nich. Przykłady:

  • Implanty cylindryczne: są najlepsze i najczęściej używane. Ich główną zaletą jest nieograniczona trwałość i nieograniczone wskazania lecznicze. Wprowadzane są w głąb kości. Wyrabia się je z tytanu lub jego związków. Mają kształt walca lub śruby, a w celu przyspieszenia procesu gojenia, ich powierzchnia może być różnie skorygowana (piaskowaniem, techniką plazmową lub za pomocą innych metod chemicznych). Mogą być pokryte cienką warstwą materiału, który jest podobny do kości – implant (polimerowy, powłokowy, glazurowy). Ich średnica wynosi 4mm a długość od 8 do 16mm.Te implanty są wprowadzane do kości w dwóch etapach (potrzebne są dwa chirurgiczne zabiegi lekarskie), bezpośrednio lub po kilku tygodniach od utraty zęba – IMPLANTACJA NATYCHMIASTOWA - lub mniej więcej rok po zupełnym zagojeniu się zębodołu po usuniętym zębie – IMPLANTACJA ODŁOŻONA.

  • Implanty blaszkowe: wykorzystywane rzadziej, ale dzięki swoim właściwościom uzupełniają implanty cylindryczne. Wprowadzane również do kości. Wyrabia się je z tytanu i mają różne kształty. Można je stosować również w przypadku wąskiej szczęki. Zakładane są pacjentowi podczas jednej lub dwóch wizyt.

  • Implanty podokostnowe: wprowadzane pomiędzy kość a dziąsło, w dzisiejszych czasach właściwie się ich nie stosuje. Wyrabiane są dla pacjentów indywidualnie ze stopu chromo-kobaltowego lub tytanu a wzór stanowi modelu szczęki uzyskany poprzez odcisk odsłoniętej kości, co oznacza że zabieg przeprowadza się drogą chirurgiczną.

  • Implanty śródzębowe: wprowadzane przez martwy ząb. Spełniają funkcje wzmacniające.

  • Miniimplanty: nowość w implantologii. Są to śruby implantacyjne o bardzo małej średnicy (1,8mm) i długości od 10 do 18 mm, wyrobione z dobrej jakości, pozbawionych wad mieszanin tytanu. Różnią się od implantów klasycznych tym, że mają małą średnicę (to znaczy, że można je wprowadzić u pacjenta, który nie może mieć zastosowanych implantów klasycznych). Taka metoda wprowadzania implantu jest dużo łatwiejsza i szybsza. W Czechach metoda ta jest stosowana od roku 2002. Odpowiednim kandydatem do tego zabiegu jest każdy, u kogo została zachowana kość o szerokości minimalnie 2,2 mm oraz osoby, które mają „rzadkie kości”. Miniimplanty służą jako podstawa dla przejściowych lub długoterminowych wzmocnień i stabilizacji protezy zębowej. Ich zaletą jest również niższa cena, natychmiastowe obciążenie protezą zębową i łatwa technika wykonania w miejscowym znieczuleniu.

Nowość 21- go wieku - implanty z tlenku cyrkonu (ceramiczne)

Implanty wytworzone z tlenku cyrkonu (ceramiczne) to nowa generacja implantów, które wyrabia się z najwyższej jakości (bardzo twardej) ceramiki tlenkowo-cyrkonowej, która nadaje implantom kolor bieli. W odróżnieniu od swoich poprzedników wyrabianych z tytanu, implanty te są bardziej estetyczne (tytanowa barwa implantu może bowiem prześwitywać przez dziąsło). Mają też wyraźne zalety w porównaniu z implantami klasycznymi:

  1. Można zastosować je u pacjentów uczulonych na tytan, ponieważ ceramika jest tolerowana przez każdą tkankę ludzką i dlatego nie wywołuje żadnych reakcji alergicznych

  2. Można zastosować je u pacjentów mających cienkie i miękkie tkanki, u których klasyczne implanty mogą prześwitywać przez dziąsła

W porównaniu z implantami klasycznymi implanty ceramiczne wprowadza się całościowo (jednocześnie śrubę do kości z abutmentem). W ten sposób znacznie obniża się ryzyko nieudanego zabiegu i wystąpienia skutków ubocznych, jak na przykład rozluźnienia pomiędzy dwiema częściami składowymi implantu. W Czechach implanty ceramiczne dopiero wprowadza się do gabinetów stomatologicznych, dlatego nie ma jeszcze dużego doświadczenia w ich stosowaniu.

Czy jesteś odpowiednim kandydatem do zastosowania implantów zębowych?

Za pomocą implantu można wypełnić wszelkie braki występujące w uzębieniu pacjenta. Zarówno pojedyncze braki, jak i rozległe ubytki zębowe czy zrekonstruować wszystkie zęby górnej i dolnej szczęki. W niektórych przypadkach nie można zastosować implantacji (niedostateczna higiena pielęgnacja jamy ustnej, nieleczona cukrzyca, cukrzyca leczona insuliną, poważne zaburzenia krzepliwości krwi, długotrwałe leczenie kortykoidami, osteoporoza i związane z tym używanie leków, nadczynność tarczycy, choroby nowotworowe jamy ustnej oraz złe nawyki, jak np.zaciskanie zębów i zgrzytanie zębami). Decyzję zawsze podejmuje lekarz stomatolog, po dokładnej analizie i ocenie wyników badań lekarskich pacjenta od specjalistów dentystycznych po przeprowadzonych badaniach jamy ustnej i szczęki pacjenta i od lekarza internisty potwierdzające stanu zdrowia osoby pragnącej poddać się zabiegowi (wykonanie zabiegu uniemożliwiają długotrwałe używanie leków czy poważne choroby).

Implanty zębowe stosuje się najwcześniej u dziewcząt od piętnastego roku życia i u szesnastoletnich chłopców, czyli w okresie kiedy szczęka przestanie rosnąć. W górnym przedziale wiekowym nie ma ograniczeń i nie są wyjątkiem implantacje przeprowadzane u pacjentów mających więcej niż osiemdziesiąt lat.

Przed operacją

zubyprohlidka1

Podczas pierwszej wizyty lekarz ocenia stan Twojego uzębienia, jakość zębów i dziąseł oraz wykona zdjęcie RTG szczęki. Prawdopodobnie zapyta jakie są Twoje oczekiwania dotyczące wyników tej operacji i określi potrzebną ilość implantów. Jeżeli Twoja szczęka nie będzie na tyle szeroka aby umieścić w niej implanty, lekarz najprawdopodobniej zaproponuje jakieś działanie augmentacyjne – rozszerzające. W tym przypadku wprowadzenie implantów poprzedza zabieg chirurgiczny i dość długi okres gojenia (6-9 miesięcy).

Jeżeli właśnie cierpisz na jakąś infekcję (przeziębienie, afty, opryszczka, itp.),  prawdopodobnie lekarz zaproponuje Ci przełożenie zabiegu implantacji na inny termin. Nie można również przeprowadzić implantacji przy chorobach jamy ustnej. Jeśli posiadasz sztuczną zastawkę, naczynia lub stawy, badający Cię lekarz powinien na kilka dni przed zabiegiem przepisać Ci antybiotyk, aby nie doszło do infekcji.

Augmentacja – rozszerzenie szczęki

Szczęki przystosowują się do sytuacji utraty zębów i jeżeli doszło do tego już dawno, prawdopodobnie Twoje szczęki uległy znacznemu zwężeniu. W wąskiej szczęce trudno umieścić, wobec tego lekarze w takich przypadkach stosują techniki rozszerzania masy kostnej.

Chodzi o różnorodną skalę zabiegów. Niektore z nich są dla pacjenta dość skomplikowane i przeprowadzane jednocześnie z wprowadzaniem implantu. Inne metody wymagają przeprowadzenia specjalnego zabiegu chirurgicznego. Najczęściej polega to na chirurgicznym otwarciu dziąsła i wypełnieniu kości wypełnia specjalnym materiałem sztucznym zmieszanym z rozdrobnioną kością uzyskaną ze szczęki pacjenta. Inną możliwością jest wzmocnienie szczęki przy pomocy transplantacji własnej tkanki kostnej pacjenta pobranej np. z brody, goleni czy kości biodrowej. Ten zabieg przeprowadza się w narkozie i wiąże się on dla pacjenta z hospitalizacją. Bardzo często stosuje się zabieg SINUS LIFT. Wykorzystywany jest przy stracie górnych, tylnych zębów. Kość w tych miejscach u większości ludzi jest wyraźnie osłabiona przez jamę szczękową – górna szczęka jest wydrążona – i nie wystarcza dla implantu zębowego. Dlatego dno jamy szczękowej wypełnia się specjalnym sztucznym materiałem, z którego po określonym czasie, kość sama się wytworzy. Jednocześnie podczas tego zabiegu wprowadzane są implanty, które zostawia się na 9 miesięcy do zagojenia. Sinus lift nie wymaga narkozy czy hospitalizacji. W przypadku wszystkich zabiegów rozszerzania szczęki okres gojenia trwa kilka miesięcy.

Jak są wykorzystywane implanty zębowe?

Implanty są wykorzystywane na dwa sposoby. Umożliwiają zastąpienie ruchomej protezy pewnym mostkiem i nie ma konieczności szlifowania zdrowych zębów w celu przygotowania mostka. Jeżeli brakuje jednego lub kilku zębów, implanty wyposażone w koronki lub mostki, zastąpią brakujące zęby. Jeżeli szczęka jest bezzębna, dzięki implantom można w takim przypadku zastosować trwały mostek lub ruchomą protezę i odnowić uzębienie. Zastąpienie dolnych zębów implantem, w porównaniu z zębami szczęki górnej jest zdecydowanie łatwiejsze i tańsze.

Sposób wstawiania implantu zębowego

Implanty można wprowadzać do zębodołu po świeżo usuniętym zębie, jak w miejsce starych ubytków, gdzie kość jest już zagojona. Wprowadzenie jednego implantu trwa od 30 do 90 minut i przeprowadzane jest ambulatoryjnie. W większości przypadków w dwóch etapach. Podczas pierwszego wprowadza się implant (do kości, większość używanych współcześnie implantów), ranę zszywa się szwami rozpuszczalnymi szwami, (których nie trzeba potem wyjmować) lub szwami nierozpuszczalnymi, które po 7-10 dniach należy usunąć. Implant pozostawiamy do zagojenia. Gojenie się implantu jest bardzo ważne ponieważ wytwarza się w ten sposób trwałą podstawę dla przyszłej imitacji zęba. W górnej szczęce gojenie trwa 6 miesięcy, w dolnej 3-4 miesiące. Po okresie gojenia, jeśli nie wystąpiły żadne komplikacje, pacjent ponownie stawia się u implantologa, który przeprowadzi następny (drugi) zabieg chirurgiczny. Polega na nacięciu błony śluzówki w miejscu implantu i umieszczeniu tymczasowego łącznika tytanowego – filaru (abutmentu), który wystaje. Po upływie około 2 tygodni dziąsło w okolicy filaru wytworzy coś na kształt mankietu, który uniemożliwi dostęp bakteri w głąb implantu. W tym momencie łącznik tymczasowy zastępuje się stałym, na którym może powstać uzupełnienie protetyczne imitujące ząb (korona, mostek lub cała proteza), które niemalże niczym nie różni się od naturalnych zębów.

Istnieje cały szereg metod postępowania, które różnią się od konwencjonalnego dwuetapowego sposobu wprowadzania implantu. W niektórych sytuacjach można odstąpić od okresu oczekiwania na zagojenie – koronkę lub mostek wyrabia się natychmiast.

Wprowadzenie większej ilości implantów podczas jednej wizyty zwykle nie stanowi problemu. Jest też możliwe kompletne zastąpienie korzeni w całej szczęce. W celu zastąpienia jednego zęba wystarczy zawsze jeden implant, tak samo jak w przypadku podstawy mostka. Jeżeli implant ma stanowić podporę dla całego nowego uzębienia, stosuje się zazwyczaj do każdej szczęki minimalnie dwa (dolna szczęka) lub cztery (górna szczęka) implanty. W gabinecie protetycznym nowe imitacje zębów przygotowane są w taki sposób, aby można było je „zatrzasnąć” (ewentualnie zawiesić) na implancie.

Znieczulenie

Wprowadzanie implantów zębowych przeprowadza się w miejscowym znieczuleniu lub analgosedacji, które zapewniają bezbolesny przebieg zabiegu. Należy powiadomić lekarza w przypadku uczulenia na jakieś leki, szczególnie na Mezocain, Lidocain, itp.

Po zabiegu

Po zabiegu pacjent wraca do domu. Odczucia pooperacyjne są bardzo łagodne, pomimo tego na życzenie pacjenta można wystawić zwolnienie z pracy. Po zabiegu wprowadzenia implantu mogą pojawić się jedynie słabe dolegliwości pooperacyjne, które są najbardziej odczuwalne w dniu przeprowadzenia zabiegu, po ustąpieniu znieczulenia. Mogą utrzymywać się przez ok. trzy dni i stopniowo słabną. Chodzi o opuchniętą i obolałą twarz, krwiaki, zaczerwienienie rany, która też może być opuchnięta. Może też pojawić się łagodne krwawienie i zdrętwienie mięśni żujących, które uniemożliwi otwieranie ust. Dlatego poleca się stosowanie zimnych okładów na obolałą twarz, lekarz przepisze również leki przeciwbólowe. Podczas pierwszego tygodnia powinno się spożywać miękkie pokarmy o rzadkiej konsystencji. Jeżeli te objawy będą trwały dłużej niż tydzień, należy natychmiast skontaktować się z implantologiem.

Zakres dolegliwości zależy od zasięgu przeprowadzonego zabiegu. Ryzyko wystąpienia komplikacji oczywiście zwiększa palenie papierosów, które znacznie przedłuża okres gojenia. W pierwszych dniach gojenia się rany, można używać tymczasowych uzupełnień, które umożliwią pacjentowi przyjmowanie pokarmów i normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Prawdopodobieństwo gojenia się rany bez większych problemów jest niemalże stuprocentowa a trwałość i jakość implantów jest porównywalna z „klasycznymi” mostkami.

Jakie problemy mogą wystąpić w związku z wprowadzaniem implantu?

Podobnie, jak w przypadku innych zabiegów chirurgicznych również wprowadzenie implantów wiąże się z możliwością wystąpienia pewnych problemów zdrowotnych, które jednak pojawiają się bardzo rzadko. Jeżeli jednak wystąpią, należy je leczyć. Mogą być to:

  • Infekcja w ranie implantacyjnej

  • Uszkodzenie sąsiednich struktur (pozostałe zęby, naczynia krwionośne i jama nosowa)

  • Uszkodzenie sąsiednich zakończeń nerwowych, które powodują ból i zdrętwienie tej części ciała

  • Problemy z jamami (kiedy implantaty są umieszczone w górnej szczęce w bezpośredniej bliskości tych struktur)

Pielęgnacja implantów

Większość implantacji jest udanych. Można ich funkcji dodatkowo pomóc poprzez:

1) Właściwą pielęgnację implantów i dotrzymywaniem optymalnej higieny jamy ustnej

Żeby zagojenie się implantu przebiegało bez komplikacji, trzeba dbać doskonale o higienę jamy ustnej. Implanty należy czyścić za pomocą specjalnej szczoteczki do zębów, którą  poleci stomatolog, następnie przy pomocy międzyzębowej szczoteczki i nici do zębów, które oczywiście miałyby być częścią codziennej higieny jamy ustnej. Nie poleca się używania elektrycznych szczoteczek do zębów, ponieważ mogłyby uszkodzić koronkę lub implant. Odpowiedniej higieny jamy ustnej nauczy Cię lekarz lub pielęgniarka.

Zdecydowanie należy zapobiegać zapaleniu dziąseł. W przypadku powstania zapalenia organizm może zareagować na implant jak na ciało obce i odrzucić go lub naruszyć jego stabilność.

2) Regularne wizyty u dentysty

Częstotliwość tych wizyt powinna wynosić dwa razy w roku (druga mniej więcej po upływie 6 miesięcy). Lekarz obserwuje poziom higieny jamy ustnej, stan implantów, ewentualnie choroby jamy ustnej. Podczas regularnych wizyt można wykryć niedostateczną dbałość samego pacjenta o implanty i ewentualne komplikacje z tym związane. Tylko wczesna i skuteczna terapia prewencyjna zabezpieczy przed odrzuceniem implantu.

3) Pozbawienie się złych nawyków

Pacjent powinien unikać twardych pokarmów (takich jak lód, twarde cukierki), które mogą doprowadzić do uszkodzenia implantu.

Jaka jest trwałość implantów?

Głównym i podstawowym czynnikiem decydującym o trwałości implantu jest jego zintegrowanie się z kością. Do następnych zaliczamy poziom higieny jamy ustnej, jakość i wielkość kości szczęki, ilość implantów i inne. Teoretycznie dominuje zasada, że trwałość implantu jest nieograniczona. W praktyce jednak spotykamy się z tym, że nie wszystkie są tak trwałe i po dziesięciu latach pozostaje w doskonałym stanie około 95% implantów w szczęce dolnej i około 90% w szczęce górnej. U osób palących więcej niż dziesięć papierosów wyniki są o kilka procent gorsze. Długoterminowa niezawodność implantacji jest w znacznej mierze związana z jakością (w związku z tym również z ceną) pojedynczego implantu.

Ile kosztuje implant?

Całkowita cena zabiegu to cena za implantację i za uzupełnienie protetyczne (koronę, most, protezę). Implanty zębowe (poza nielicznymi) nie są refundowane przez kasę chorych. Decyduje o tym ilość, typ i poziom cenowy użytych implantów. Podczas badania wstępnego, ocenia się każdą sytuację indywidualnie. O typie, ilości i umieszczeniu implantów decyduje stomatolog. Poziom cenowy wybiera sam pacjent. Jeden implant zębowy bez koronki kosztuje 6 000-9 000 CZK (implant śrubowy wyprodukowany w kraju lub implant blaszkowy)  lub 15 000-23 000 CZK za implant śrubowy wyprodukowany za granicą.

Aktualizowane
    
Zasięgnij opinii specjalisty w dziedzinie Implanty zębowe
Dyskusje Implanty zębowe

Planujesz poddać się zabiegowi? Zapytaj innych użytkowników i lekarzy, co warto wiedzieć przed podjęciem decyzji.

 
Podziel się swoimi doświadczeniami na temat zabiegu Implanty zębowe

Jesteś po zabiegu? Podziel się swoimi doświadczeniami, pomóż innym.