Korekcja nosa, plastyczna operacja nosa

Nos jest jednym z najbardziej widocznych i dominujących elementów twarzy każdego człowieka. Niewłaściwy kształt nosa może wyraźnie wpłynąć na wygląd całej twarzy. Operacja plastyczna nosa może w zadowalający sposób rozwiązać z tym związane problemy.

Czym jest operacja plastyczna nosa?

Operacja plastyczna nosa inaczej zwana rhinoplastyką, jest jednym z najczęstszych ale zarazem najbardziej skomplikowanych zabiegów chirurgii plastycznej. Poddać się jej mogą pacjenci w każdym wieku pod warunkiem, że rozwój i wzrost nosa jest zakończony. Operacja może korygować  kształt nosa, zmniejszając lub zwiększając jego wielkość, modelując przegrodę nosową oraz czubek nosa, czy też regulować zbyt małą odległość dziurek nosowych. Chirurg plastyczny może wydłużyć lub skrócić nos, lecz w większości przypadków mamy do czynienia z kompleksową operacją regulującą asymetrie w obrębie nosa.

Operacja

Typy operacji

  • Operacja metodą zamkniętą

  • Operacja metodą otwartą

  • Wtórna rhinoplastyka

Metoda zamknięta:

Operacja może być przeprowadzona za pomocą cięcia wewnętrznego, dzięki czemu blizny pooperacyjne nie są widoczne.

Metoda otwarta:

Drugim typem operacji jest operacja metodą otwartą. Chirurg prowadzi cięcie prostopadle do przegrody nosowej. Cięcie nie jest proste ale w kształcie litery W. Blizna po  operacji jest widoczna ale jedynie przy wnikliwym przyjrzeniu się nosowi.

Zalety i wady metody otwartej:

Lepszy dostęp i możliwość  łatwiejszego modelowania nosa są częstym powodem wyboru tej metody zabiegowej. Następnym wskazaniem do przeprowadzenia operacji metodą otwartą, jest sytuacja konieczności augmentacji tzn. uzupełniania tkanek. Natomiast wadą  tej metody jest dłużej utrzymujący się obrzęk oraz widoczna blizna. Obecnie zastosowanie metody otwartej jest dyskutowane i budzi liczne kontrowersje. W praktyce chirurgowie decydują się na nią, przy operacjach powtórnych - reoperacjach.

  • Operacja miękkich części nosa

  • Operacja twardych części nosa

  • Septoplastyka

Nos zbudowany jest z części chrzęstnej oraz kostnej. Jeśli chirurg modeluje kształt jedynie chrząstek oraz przylegającej skóry, wówczas mówimy o operacji miękkich części nosa.

nos

Operacja miękkich części nosa

Boczna ściana nosa jest zbudowana z kości nosowej, chrząstki bocznej oraz chrząstki skrzydłowej. Cięcia pod chrząstką, między chrząstką oraz przez chrząstkę są podstawowymi cięciami, którymi posługuje się chirurgia w operacjach  plastycznych miękkich części nosa.

Operacja twardych  części nosa

Operacja twardych części nosa wiąże sie z ingerencją do elementów kostnych. Specyficznym zabiegiem jest też septoplastyka czyli korekcja przegrody nosowej, która oprócz chirurgii plastycznej jest też wykonywana na  oddziałach otolaryngologii.

Do decyzji chirurga należy też kwestia czy operacja nosa będzie połączona z innymi zabiegami chirurgii plastycznej. W większości przypadków jednak, nie jest wskazane wykonywanie dwóch operacji plastycznych w obrębie twarzy w tym samym czasie, ze względu na możliwość obrzęków, które mogły by powodować późniejsze komplikacje.

Operacje czubka nosa: Jest to jeden z najtrudniejszych rodzajów zabiegów w rhinoplastyce.

  • Jeśli celem operacji jest zniżenie wysokość czubka nosa, usuwamy środkową część chrząstek skrzydełkowych.
  • Szeroka rozpiętość nozdrzy jest korygowana przez usunięcie bocznej części chrząstki skrzydełek nosa.

  • Jeśli nozdrza są zbyt wypukle wówczas za pomocą małych wycięć i ich późniejszego zeszycia jest możliwe wymodelowanie właściwego ustawienia tej części nosa.

  • Fragmenty usuniętej chrząstki mogą być wykorzystywane w celu uzupełnienia brakujących elementów.

  • Podniesienie czubka nosa jest możliwe dzięki zszyciu dwóch chrząstek skrzydłowych.

Operacja szerokiego nosa: Jeśli nos jest nadmiernie szeroki już od samej podstawy, wówczas jedyną możliwością jest wycięcie fragmentu  części kostnej.

Operacja garbu nosa: Chirurg na początku zabiegu stara się odłączyć skórę od grzbietu nosa a błonę śluzową od części kostnej, w tym celu wykonuje on jedno z możliwych cięć np.: cięcie pod chrząstką skrzydłową lub w poprzek przegrody nosowej. Następnie wewnątrz jamy nosowej prowadzi się cięcie nad chrząstką skrzydłową, dzięki czemu chirurg może dostać się pomiędzy skórę a grzbiet nosa. Garb nosowy odcinany jest za pomocą specjalnego dłuta. W niektórych przypadkach odcięta tkanka wykorzystywana jest w celu re modelacji  grzbietu nosa. Wszczepiany implant musi być zabezpieczony przed przemieszczaniem się specjalnym klejem, mikrośrubami lub szwami. Niekiedy w celu unieruchomienia implantu, wystarczy założenie zewnętrznego opatrunku gipsowego. Przy  mniejszych nierównościach nosa  możliwe jest tylko spiłowanie kości.

Septoplastyka: Zależnie od dostępności pola operacyjnego zabieg może być wykonywany metodą otwartą lub zamkniętą. Septoplastyka jest zabiegiem skomplikowanym. Jedna z technik zabiegu polega na nadłamaniu części kostnej przegrody nosowej oraz jej unieruchomieniu (tamponadą lub innymi dostępnymi środkami) we właściwym położeniu. Inna rzadsza metoda polega na wypreparowaniu chrząstki, następnie jej uformowaniu poza polem operacyjnym i późniejszym wszczepieniu jej we właściwe miejsce. Najbardziej znaczącą i najważniejszą jest technika tzw. drobnych nacięć, które pomagają chirurgowi tamponadą dobrze wymodelować przegrodę nosową. W niektórych przypadkach w przegrodzie nosowej występują wyrostki lub garbki, które mogą być w czasie zabiegu łatwo usunięte.

Skrócenie nosa i odwrócenie czubka nosa do góry: Efekt ten może być osiągnięty dzięki usunięciu części klinowej z bocznej  ściany chrząstki skrzydłowej.

Operacja nosa poruszającego sie w czasie ruchów mimicznych: Za ruchy nosa są odpowiedzialne małe mięśnie mimiczne połączone z chrząstkami nosa. Ruchy nosa są aktem fizjologicznym, ale zbyt krótkie mięśnie mimiczne mogą powodować  nadmierną jego ruchomość. To negatywne zjawisko może być wyeliminowane przecięciem mięśnia w miejscu jego przyczepu. Operacja przebiega za pomocą metody wewnętrznej przez skrzydełko nosa. Drugi mięsień przyciągający czubek nosa w dół, przecinamy wstępując drogą jamy ustnej między szczęką górną a górną wargą.

Inne: Dzięki bocznemu wycięciu kości osiągniemy obniżenie nosa. Formowanie miejsca przejścia czoła w podstawę nosa, da się pogłębić skośnym wycięciem kości z bocznej ściany nosa. Obniżenie nosa jest zabiegiem kompleksowym wymagającym wycięcia części kości z przegrody nosowej oraz z bocznych części nosa.

Wtórna rhinoplastyka

Polega ona na powtórnej operacji nosa - reoperacji. Tkanki są w tej sytuacji zdeformowane i zmienione, niewłaściwie ukrwione w wyniku jednej lub kilku operacji plastycznych. Fakt ten stanowi istotny czynnik ryzyka. Chirurgowie są zgodni z twierdzeniem, że nie powinno się operować co najmniej przez rok od ostatniego zabiegu. W przypadku reoperacji staramy się aby zabieg był jak najmniej redukcyjny, ze względu na przewidywane znacznie gorsze gojenie się rany i blizny.

Najczęściej spotykanymi negatywnymi zamianami w obrębie nosa po operacji, wymagającymi wtórnej rhinoplastyki są: nos papuzi, nos świński, nos w kształcie skoczni narciarskiej, zapadnięcie skrzydełka nosa, zapadły czubek nosa.

Nos papuzi: powstaje w wyniku nadmiernego rozrostu tkanek łącznych u gojącego się nosa.

Rozwiązanie: usunięcie narosłych tkanek miękkich

Świński nos: powstaje w wyniku nadmiernego usunięcia przegrody nosowej lub chrząstek skrzydłowych.

Rozwiązanie: transplantacja

Nos w kształcie skoczni narciarskiej: powstaje w wyniku wycięcia większych części kości nosowych

Rozwiązanie: jeżeli jest to możliwe ze względu na profil i kształt twarzy próbujemy obniżyć szczyt nosa, w sytuacji gdy deformacja jest duża pomocna jest transplantacja.

Zapadnięcie skrzydełka nosa: powstaje w wyniku zwężenia zewnętrznego ramienia chrząstki skrzydłowej.

Rozwiązanie: konieczna jest transplantacja z obszaru ucha lub przegrody nosowej.

Zapadły czubek nosa: powstaje w podobny sposób jak nos papuzi. Czasem może być spowodowany nieostrożną ingerencją do struktur czubka nosa.

Rozwiązanie: jest znacznie bardziej skomplikowane niż w przypadku nosa papuziego.

kriva-prepazka

Znieczulenie

Operacje plastyczne nosa są w większości przypadków przeprowadzane w znieczuleniu ogólnym (narkozie). W niektórych przypadkach możliwe jest znieczulenie miejscowe - w zależności od rozległości zabiegu operacyjnego oraz od priorytetów jakie mają lekarz i pacjent. W sytuacji wyboru miejscowej anestezji, nos jest za pomocą zastrzyków znieczulony, pacjent nie czule więc bólu, ale w zależności od indywidualnej wrażliwości może odczuwać nieprzyjemne odczucia. Znieczulenie ogólne oznacza natomiast, że pacjent przez cały czas operacji śpi, musi też pozostać w klinice minimalnie przez jedna dobę. Przygotowanie do znieczulenia ogólnego polega na powstrzymaniu się minimalnie przez  6 godzin przed zabiegiem od przyjmowania płynów i posiłków, oraz od stosowania używek.

Przebieg operacji nosa

Operacja w większości przypadków trwa 1 - 2 godz. Lecz czas zabiegów bardziej skomplikowanych może być znacznie dłuższy. Klasyczny przebieg operacji  polega w pierwszej kolejności na odseparowaniu skóry od nosa, częściowym usunięciu i ewentualnym modelowaniu chrząstek skrzydłowych i czubka nosa oraz, jeżeli sytuacja tego wymaga usunięciu garbu i zwężeniu kostnej części nosa. Chirurg jest w stanie uzupełnić ubytki tkanki tak, aby kształt i końcowy efekt estetyczny był idealny. Ubytki tkanek są najczęściej uzupełniane przeszczepami z ciała samego pacjenta - najwłaściwsze są te, które swoją strukturą i kształtem są najbardziej zbliżone do tkanek nosa. W celu dopełnienia części chrzęstnych wykorzystywana jest chrząstka z przegrody nosowej, ucha a w wyjątkowych sytuacjach i z połączenia żebrowego.

Skóra w obrębie nosa jest elastyczna a dobrze poprowadzone cięcie może zagwarantować idealny wynik operacji.

Kształt nosa po operacji jest zabezpieczany i stabilizowany opatrunkami gipsowymi. Do dziurek nosowych wkładane są tampony, które zabezpieczają przed krwawieniem. Pacjent mając tampony w jamie nosowej może oddychać jedynie ustami.

Czy jesteś odpowiednim kandydatem do operacji nosa?

Najwłaściwszymi kandydatami są osoby oczekujące poprawy swojego wyglądu. Jeżeli jesteś zdrowy fizycznie, nie masz psychicznych problemów a twoje oczekiwania co do wyników operacji są  realistyczne - jesteś odpowiednim kandydatem do rhinoplastyki. Zabiegi korekcji nosa są przeprowadzane w celu osiągnięcia efektów estetycznych, usunięcia wrodzonych wad nosa  jak np. rozszczep jamy nosowej, oraz poprawy jakości oddychania. Istotnym zagadnieniem jest tu kwestia wieku potencjalnego pacjenta. Operacja nie powinna być przeprowadzana u osób u których nie został zakończony wzrost i rozwój. U mężczyzn jest to wiek 18 lat a u kobiet 16 lat. Górna granica wiekowa nie jest definitywnie ustalona. Istotnym czynnikiem jest bowiem jakość skóry, która jak wiadomo po 35 r. ż znacznie się pogarsza. Problemy z gojeniem się ran są też znacznie większe w przypadku cery tłustej i porowatej. Rhinoplastyka nie jest też polecana pacjentom z tendencjami do tworzenia się widocznych blizn. Przeciwwskazaniem do przeprowadzenia operacji jest występowanie w rodzinie pacjenta chorób zakrzepowo - zatorowych. U osób ze schorzeniami internistycznymi zasadniczo operacje plastyczne nie są polecane.

Przed zabiegiem rhinoplastyki

W czasie pierwszej konsultacji lekarskiej, chirurg w szczegółach wytłumaczy państwu przebieg operacji, przedyskutuje możliwości i warianty zabiegu wybierając te, które są w danym przypadku najwłaściwsze. Ta część przygotowania do operacji jest bardzo ważnym elementem. Na tym etapie pacjent i lekarz powinni otwarcie i ściśle współpracować, wspólnie ustalając końcowy efekt zabiegu. W wielu klinikach w tym celu dostępne są komputerowe wizualizacje lub fotografie, pomagające pacjentowi wyobrazić sobie siebie po tak zasadniczej zmianie  wyglądu twarzy jaką może być operacja nosa.

Chirurg powinien liczyć się z faktem indywidualności proporcji i kształtów każdego potencjalnego pacjenta, które tworzą całościowy obraz profilu twarzy. Dlatego też w sytuacji większych ingerencji chirurgicznych w obrębie nosa może okazać się konieczne remodelowanie również i dolnej szczęki oraz brody.

orli-nod-profil

Przy analizowaniu twarzy przed rhinoplastyką badane są następujące elementy:

  • Kąt nosowo - facjalny: jest to miejsce przejścia czoła w grzbiet nosa, przy obserwacji pacjenta przy kącie 0 stopni, ma on tzw. grecki profil.

  • Grzbiet nosa: obserwujemy jego równomierność i regularność. U mężczyzn grzbiet nosa jest prosty lub lekko uwypuklony do góry, u kobiet zaś ma on kształt odwrotny.

  • Szerokość podstawy nosa: za idealną uznaje się szerokość o 2 - 4 mm mniejszą niż szerokość skrzydełek nosowych,

  • Badanie czubka nosa: podstawowym badanym parametrem jest proporcjonalność nozdrzy ich wielkość oraz jakość skóry. Następnym analizowanym elementem jest wielkość czubka nosa w porównaniu z  podstawą nosa. Analizowane jest też miejsce przejścia nosa w czubek  które powinno być płynne i regularne

  • Kąt nosowo - labialny:  czyli przejście nosa w górną wargę. W kącie tym są widoczne znaczne różnice pomiędzy kobiecymi a męskimi nosami. U mężczyzn kąt ten wynosi bowiem 90 - 100 stopni, u kobiet zaś od 100 - 110 stopni

  • Oś nosa

  • Jakość skóry

  • Funkcje nosa: oddychanie, węch, rezonans oraz jego funkcja amortyzacyjna chroniąca twarzoczaszkę.

Pacjent powinien przed zabiegiem poinformować chirurga o wcześniejszych zabiegach rhinoplastyki, ewentualnych urazach którym uległ nawet w odległej przeszłości oraz o problemach z oddychaniem jeżeli występują. Nagła infekcja jak np. grypa, przeziębienie w okresie przedoperacyjnym powodują konieczność przesunięcia zabiegu na inny termin. Lekarz powinien też być poinformowany przez pacjenta o wszelkich chorobach i dolegliwościach na jakie cierpi. Standardowo przed zabiegiem następuje klasyczne badanie internistyczne. Jeżeli pacjent zażywa regularnie leki wpływające na krzepliwość krwi, takie jak acenokumarol, czy aspiryna, powinien po uprzedniej konsultacji ze swoim lekarzem prowadzącym zaprzestać ich przyjmowania minimalnie na tydzień przed operacją. Powyższe leki mogą być bowiem zastąpione innymi, które nie będą komplikowały przebiegu rhinoplasyki. Pacjent powinien zaprzestać palenia tytoniu na 2 tygodnie przed operacją oraz w okresie rekonwalescencji. W ramach przygotowań do operacji warto też zaplanować kto odwiezie pacjenta po zabiegu do domu i ewentualnie w miarę potrzeb  pomoże w pierwszych dniach po zabiegu.

Po operacji plastycznej nosa

W celu unieruchomienia nosa po operacji zakładany jest zewnętrzny opatrunek gipsowy na około 7 - 14 dni. Następny miesiąc pacjent powinien go jednak jeszcze zakładać na noc. Pierwszą noc po operacji spędza pacjent po zabiegu w klinice. W 3 - 4 dobie po operacji następuje zmiana opatrunków i usunięcie tamponady. W przypadku użycia szwów nierozpuszczalnych ich wyjęcie następuje w 7 - 9 dobie po zabiegu. W pierwszych dniach po operacji mogą na twarzy pojawić się obrzęki szczególnie  w okolicach powiek. Obrzęki te mogą się jeszcze nasilać przy nagłych zamianach temperatury ciała. Inną nieprzyjemną  dolegliwością po zabiegu może być podejście rany krwią, czemu da się przeciwdziałać przykładając zimne okłady. Drobne, lokalne obrzęki mogą się utrzymywać przez kilka tygodni lub nawet miesięcy. Dłuższy czas może też występować wrażenie zatkanego nosa co jest spowodowane obrzękiem błony śluzowej. Smarkanie nie jest polecane przez okres około 1 tygodnia.

Wyraźny ból po zabiegu nie jest często spotykany, ale jeżeli już występuje pacjent może go skutecznie eliminować masażami uciskowymi, które jednocześnie pomagają przeciwdziałać innym komplikacjom pooperacyjnym. Właściwego wykonywania masaży nauczy pacjenta lekarz, dostosowując je do konkretnego indywidualnego przypadku, w zależności od typu operacji, która była zastosowana. Masaże powinny być wykonywane minimalnie 3 razy dziennie. Pacjent uciska wskazaną okolice nosa 30 sekund, naciskając na każde miejsce minimalnie 10 razy. Większość pacjentów po zdjęciu opatrunku gipsowego czyli po okresie około 2 tygodni może wrócić do pracy.

Po zabiegu pacjenci powinni zwrócić uwagę na uprawiane przez siebie sporty. Zdecydowanie niepolecane są gry zespołowe, gdyż występuje tu ryzyko zranienia nosa. Operowany nos swój ostateczny kształt osiąga dopiero po okresie roku od operacji, dlatego też poleca się na ten czas zrezygnować ze wspomnianych gier zespołowych, boksu, sztuk walki i innych sportów grożących urazem twarzy.

Niebezpieczne i niepolecane jest też opalanie się przez okres około 3 miesięcy po zabiegu. Grozi to bowiem powstaniem nienaturalnej pigmentacji operowanego nosa. W zimie natomiast należy pamiętać, że nos jest bardziej niż normalnie narażony na odmrożenia.

Szybsze gojenie się ran i ograniczenie obrzęku jest możliwe dzięki zastosowaniu preparatów takich jak wobenzym czy nutrimax, które powszechnie  stosowane są w klinikach chirurgicznych.

propadly-nos-profil

Modelowanie nosa zapadłego

Komplikacje

Rysunek  Modelowanie nosa zapadłego

Ciężkie komplikacje po operacjach nosa nie zdarzają się często. Z lżejszych powikłań wymienić możemy: zmiany barwy nosa, pękanie drobnych naczynek krwionośnych, opóźnione gojenie rany pooperacyjnej, bóle głowy.  Niektórzy pacjenci skarżą się też na asymetrie w obrębie nosa, które jednak mogą być skutecznie wyeliminowane w czasie procesu rekonwalescencji. Klienci powinni też być  pouczeni o ryzyku cięższych powikłań  takich jak: krwotoki, tworzenie się twardych nie dających się rozmasować blizn. Niebezpieczne mogą też być infekcje oraz zaburzenia czucia w obrębie nosa. Niedrożne dziurki nosowe mogą też powodować problemy z oddychaniem i nieprzyjemne odczucia z tym związane. Najpoważniejsze komplikacje jak np. uszkodzenie struktur wewnątrzczaszkowych, zdarzają się rzadko.

Jak wybrać odpowiedniego chirurga plastycznego

Wyborowi odpowiedniej kliniki i chirurga powinien poświęcić pacjent znaczną uwagę. Cena zabiegu nie powinna  być kryterium decydującym o wyborze konkretnej placówki. Nawet najdroższa klinika nie daje bowiem gwarancji dobrej komunikacji z doktorem, co w przypadku operacji nosa jest istotnym czynnikiem pozwalającym osiągnąć wymarzone proporcje.  Z drugiej jednak strony najtańsze kliniki nie zawsze mogą zaoferować opiekę medyczną na poziomie jaki jest wymagany przy tego typu operacjach. Dobrze jest zorientować się wcześniej jakie kliniki znajdują się  w konkretnym mieście lub rejonie, oraz umówić się na wstępną konsultację  w kilku miejscach. W ten sposób można łatwo przekonać się jak poszczególne kliniki różnią się od siebie. Można też ocenić zdolności komunikacyjne i profesjonalizm poszczególnych lekarzy. Metoda ta zwiększa koszty zabiegu, ponieważ za każdą wizytę wstępne trzeba zapłacić od  50 - 150 zł, ale zarazem pozwala  na dokładny i przemyślany wybór placówki. Pacjent przy rozmowie z doktorem nie powinien bać sie zapytać o jego kwalifikacje zawodowe, doświadczenie - bowiem jest to jedno z najważniejszych kryteriów wyboru. Jak najbardziej na miejscu są też pytania o liczbę wykonywanych przez doktora operacji nosa. Pacjent może też poprosić o udostępnienie fotografii ilustrujących wyniki jego pracy i efekty zabiegów.

Finansowanie operacji

W niektórych przypadkach operacja może być finansowana z ubezpieczenia zdrowotnego. Pacjent może się ubiegać o dofinansowanie w sytuacji jeżeli operacja jest wymagana z powodu urazu, lub w sytuacji wad wrodzonych np. rozszczepu nosa, podniebienia, niesymetryczności przegrody nosowej, które mogą utrudniać oddychanie. We wszystkich tych przypadkach operacja jest płacona przez fundusz zdrowia, pod warunkiem, że wybrana klinika ma z nim podpisaną umowę. Natomiast zabiegi septoplastyki mogą być wykonywane na oddziałach otolaryngologii przy ewentualnej współpracy  z chirurgiem plastycznym, jeżeli oprócz zabiegu  na przegrodzie nosowej jest również potrzebna operacja plastyczna.

Jak długo utrzyma sie efekt operacji?

Wynik operacji  jest stały. Należy jednak pamiętać że ostateczny efekt jest widoczny dopiero po mniej więcej roku od wykonania rhinoplastyki.

Zasięgnij opinii specjalisty w dziedzinie Korekcja nosa (Operacja nosa)
Gold & Platinum Partner

Dyskusje Korekcja nosa (Operacja nosa)

Planujesz poddać się zabiegowi? Zapytaj innych użytkowników i lekarzy, co warto wiedzieć przed podjęciem decyzji.

 
Podziel się swoimi doświadczeniami na temat zabiegu Korekcja nosa (Operacja nosa)

Jesteś po zabiegu? Podziel się swoimi doświadczeniami, pomóż innym.