Wciągnięte brodawki

Wygląd brodawki zmienia się w toku rozwoju człowieka. Dr n. med. Agnieszka Burkacka z Ars Estetica wyjaśnia, iż spłaszczenie otoczki z jednoczesnym uwypukleniem brodawki ma miejsce w okresie młodzieńczym (16.-20. rok życia) i to wówczas ustala się indywidualny wygląd tej partii piersi. Kształt i rozmiar sutka są różne u poszczególnych kobiet, jednak prawidłowo rozwinięty biust charakteryzuje się zawsze wspomnianą wypukłością brodawki.

Szacuje się, że nawet około 10-20% (Nagaraja Rao D, Winters R. Inverted Nipple. [Updated 2021 Sep 28]. In: StatPearls [Internet]. 2021 Jan-.) kobiet zmaga się z tym defektem. Dr n. med. Dariusz Rychlik informuje, że przyczyną wciągnięcia brodawki pod poziom skóry jest zazwyczaj jej nieprawidłowa budowa. Chodzi o obecność zbyt krótkich przewodów mlecznych. Wada rozwojowa piersi jest jedną z najczęstszych przyczyn skrycia się brodawki w głąb otoczki. Dr n. med. Piotr Pietruski wyjaśnia jednak, że przypadłość może mieć również charakter nabyty. Wciągnięcie brodawki może być wówczas następstwem zmian hormonalnych, stanów zapalnych w piersiach, chorób gruczołów piersiowych lub karmienia. Specjaliści z kliniki Linea Corporis wskazują ponadto, że cofnięcie brodawki może również wystąpić u niewielkiej grupy kobiet po operacji piersi. Nabyte w toku życia cofnięcie brodawki sutkowej w głąb otoczki może być także jednym z następstw zmian nowotworowych w obrębie piersi. Dr n. med. Joanna Jędrys w związku z tym przestrzega, że każda dojrzała kobieta, u której nagle pojawi się wciągnięcie brodawki, musi ten fakt pilnie zgłosić lekarzowi. Konieczne są wówczas badania diagnostyczne (mammografia i USG piersi) oraz konsultacja onkologiczna.

Korekcja wciągniętej brodawki jest zabiegiem chirurgicznym polegającym na oswobodzeniu i uwypukleniu brodawki. Wypukłość brodawki uzyskuje się różnymi technikami operacyjnymi, które prowadzą do wydłużenia przewodów mlecznych lub ich przecięcia. W odróżnieniu od metod zachowawczych interwencja chirurgiczna daje najczęściej trwałe efekty. Technikę wykonania zabiegu dobiera się indywidualnie w przypadku każdej pacjentki.

Dr n. med. Tadeusz Witwicki opisuje, iż jedną z technik korekcji wciągniętych brodawek jest przecięcie więzadeł mocujących brodawkę do gruczołu piersiowego i jej wydłużenie przy pomocy odpowiednich niewchłanialnych szwów. Założony szew wypycha brodawkę powyżej poziomu otoczki i powstrzymuje ją przed ponownym zapadnięciem. Niekiedy jednak zabieg wymaga przecięcia również kanalików mlecznych i podbudowania brodawki płatami skórnymi z bocznych części otoczki.

Korekcja wciągniętych brodawek przeprowadzana jest w znieczuleniu miejscowym. Zabieg jest drobną interwencją chirurgiczną, po której nie jest potrzebna długa rekonwalescencja. Pacjentka po korekcji może zwykle w dniu zabiegu opuścić klinikę. Jak wyjaśniają to specjaliści z kliniki Linea Corporis, zakres interwencji chirurgicznej uzależniony jest przede wszystkim od stopnia wciągnięcia brodawek, zaawansowania zwłóknienia tkanek pod brodawkami oraz od tego, czy operowana zainteresowana jest w przyszłości karmieniem piersią. W związku z tym chirurg może zdecydować o zastosowaniu jednej z poniższych technik:

Metoda wydłużenia skróconych struktur więzadłowych

Polega ona na wyciągnięciu brodawki poprzez małe nacięcie w obrębie otoczki i założenie specjalnego okrężnego szwu, który następnie będzie podtrzymywał brodawkę i zapobiegał jej zapadaniu. Podczas zabiegu tą techniką chirurg niekiedy usuwa również przed założeniem szwu zwłókniałe tkanki i mechanicznie rozciąga przewody mleczne. Po zabiegu pozostaje niemal niewidoczna kilkumilimetrowa blizna.

Metoda przecięcia przewodów mlecznych

To technika stosowana w przypadku, gdy przez rozciąganie przewodów mlecznych nie daje się uzyskać właściwego stopnia uwypuklenia brodawki. Chirurg przecina wówczas przewody mleczne i dodatkowo podpiera brodawkę o naszyte na siebie dwa trójkątne płaty skóry z bocznej części otoczki sutka. Blizna po tak przeprowadzonym zabiegu jest minimalnie większa. Przebiega ona w poprzek otoczki, wzdłuż jej średnicy.

Na końcowym etapie zabiegu zakładany jest na brodawkę specjalny opatrunek w kształcie obwarzanka.

Wadą tej techniki jest uniemożliwienie pacjentce karmienia piersią w przyszłości.

Metody płatowe

Młode kobiety, które nie chciałyby pozbawić się możliwości karmienia w przyszłości, są dobrymi kandydatkami do zabiegu tzw. „metodami płatowymi”. Jedną z nich jest zabieg polegający na manualnej ekstrafleksji sutka i wydrążeniu tunelu pod nim w taki sposób, aby nie uszkodzić przewodów mlekowych. Następnie preparowane są płaty skórne z otoczki, które są przeciągane przez ów tunel i przyszywane po drugiej stronie sutka. Dzięki temu sutek ma podparcie i jeżeli przewody mlekowe nie są za krótkie, to przestaje się zapadać. Jednak w przypadku, gdy przewody okażą się za krótkie i sutek się znów zapadnie, trzeba wtórnie odseparować gruczoł od sutka.

Rezultat zabiegu w postaci wypukłej i wystającej nad otoczkę sutka brodawki widoczny jest po około 2 tygodniach, gdy miną wszelkie przejściowe następstwa interwencji chirurgicznej. W przypadku prawidłowo wykonanej korekcji efekty są trwałe. Warto także podkreślić, że, bez względu na wybraną przez chirurga technikę operacji, ślady pozostałe po cięciach są niemal niewidoczne. Blizna jest dobrze skryta w nierównej fakturze brodawki lub w obrębie otoczki. Dzięki temu brodawki zyskują pożądany kształt, a piersi atrakcyjny wygląd.